Κι όμως ο Μπιτζιμπιτζίδης ζει…

του Βαγγέλη Πατεράκη

Δυστυχώς τούτη τη φορά δεν πρόκειται για γκάφα των τριών σμηνιτών. Δεν υπάρχει κάποια ένεση ινσουλίνης στην πάνω δεξιά τσέπη για να τον επαναφέρει στη ζωή. Δεν πρόκειται για αναληθές δημοσίευμα. Ο Κώστας Τσάκωνας έχασε την «άνιση» μάχη με τον καρκίνο. «Κλασική περίπτωση» ταλέντου ο χαρισματικός κωμικός χάρισε χωρίς φειδώ το γέλιο σε γενιές Ελλήνων. Είτε ως «κυρ Τρύφωνας» είτε ως «Γιαννίκας» είτε ως «Φακίρης», εξέπεμπε μια οικειότητα ακόμα και σε όσους δεν είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε από κοντά.

mpitsimpitsidhs

Ποιος μπορεί να ξεχάσει το « Ρε βλάκα, ρε ηλίθιε!»  και τις συνοδευτικές «σφαλιάρες» στον Τάσο Κωστή ή την… τρικλοποδιά με την οποία «έριχνε» τις γυναίκες; Η σπάνια ικανότητά του να μετατρέπει «cult» βιντεοταινίες σε υπερπαραγωγές που δύσκολα κάποιος δε θα έβλεπε ακόμα και σε επαναλήψεις, τον ανέδειξε σε ένα από τους κορυφαίους ηθοποιούς της γενιάς του.

Τέτοιας ποιότητας κωμικοί δε «φεύγουν» ποτέ από τη ζωή. Οι ατάκες και οι γκριμάτσες τους παραμένουν «αθάνατες» και οι ίδιοι θα «υπάρχουν» μέσα από τους ρόλους τους.

 

«Χάθηκε, μα δε θα χαθεί..»

του Νίκου Πολιουδάκη

Πόντιος, αφελής καθηγητής, πολίτης/θύμα, υδραυλικός για μεγάλες… αποφράξεις, το παιδί «που μάθαινε γράμματα»: Κώστας Τσάκωνας, ένα όνομα, μια γεμάτη γέλιο ιστορία, τουλάχιστον για μας που τον χαρήκαμε μέσα από τις βιντεοταινίες της δεκαετίας του ’80 και από τις επιθεωρήσεις των επόμενων χρόνων. Γιατί η ίδια η ζωή δεν είναι πάντα ρόδινη για όσους δουλεύουν για να μας χαρίσουν γέλιο…

mathepaidi

Ήταν ένας σύγχρονος «καραγκιόζης» με την καλή έννοια της λέξης, καθώς και ο ομώνυμος λαϊκός ήρωας μέσα από το σαρκασμό και τον αυτοσαρκασμό έθιγε ζητήματα. Το γέλιο και η φωνή του, σε συνδυασμό με την καραφλίτσα, που όλοι τον γνωρίσαμε, συνέθεταν μια καλτ φιγούρα, με τις υποκριτικές ικανότητές του να έπονται. Έβγαινε στη σκηνή, έριχνε ένα βλέμμα, έλεγε μια ατάκα φωναχτά και ο κόσμος έπιανε το στομάχι του από τα γέλια!

Τα  τελευταία χρόνια είχε χαθεί κάπως, καθώς και η επιθεώρηση, όπως τη μάθαμε στη δεκαετία του ’90 και έπειτα με τον αξέχαστο Μουστάκα, το ζωηρό ακόμη τότε Ψάλτη, τον απίστευτο Λεζέ και τους άλλους του είδους, έχει «πεθάνει». Τουλάχιστον, εκεί που βρίσκεται τώρα ο Κώστας Τσάκωνας, θα βρει παρέα και κάποιο σκετς θα κάνουν με το συνάδελφό του, Σωτήρη, ώστε να γελούν και να ξεχνιούνται όσοι  βρίσκονται «εκεί» μαζί τους…

 

«Να σου πω ένα ανέκδοτο;»

του Γιάννη Μιχαλάκου

Έχουν ειπωθεί πολλά για εκείνον… Για άλλους ήταν ένας από τους σπουδαιότερους κωμικούς πού είχαν μείνει από τη γενιά της βιντεοκασέτας. Για άλλους ήταν απλά ένας χαρισματικός ηθοποιός που χάριζε το γέλιο απλόχερα στον κόσμο. Στο άκουσμα της είδησης του θανάτου του Κώστα Τσάκωνα όμως , όλοι συμφώνησαν πως «έφυγε» ένας σπουδαίος άνθρωπος.

Η καριέρα του απογειώθηκε τη δεκαετία του ’80 με τις περίφημες πλέον βιντεοκασέτες και ταινίες, που δεν είχαν καν σενάριο και ολοκληρώνονταν μέσα σε μια μέρα! Έπειτα, με την είσοδο της ιδιωτικής τηλεόρασης στη ζωή μας, ο Τσάκωνας προσπάθησε να μπει σε όλα τα σπίτια το γέλιο, η διασκέδαση και να ξεχαστεί για λίγο η μιζέρια και το άγχος της καθημερινότητας.

τσακωνας2

Είτε σου άρεσε είτε όχι το «ιδιαίτερο» χιούμορ του, οφείλουμε να του αναγνωρίσουμε πως εκείνος το διασκέδαζε με την ψυχή του. Αυτό που τον έκανε μοναδικό δεν ήταν τόσο το κάθε αστείο του και οι ατάκες του, αλλά ο τρόπος που τα έλεγε και η μεταδοτικότητά του.

Έτσι έβλεπε και τον θάνατο… Έτσι μέχρι και την τελευταία πράξη της παράστασης που έδωσε, στην άνιση μάχη με την επάρατη νόσο. Σίγουρα εκεί ψηλά, γελάει με την ψυχή του, αυτός και όλοι οι άλλοι «μεγάλοι»..

[embedyt] http://www.youtube.com/watch?v=SfgzhzQVblY[/embedyt]