Στο “Μπριτάνια”, μια από τις πιο δύσκολες έδρες της Αγγλίας, η αποδυναμωμένη Άρσεναλ ήρθε ισόπαλη (0-0) με την μεγαλύτερη, ηλικιακά, ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ, την Στόουκ Σίτι! Φοβεροί και οι δύο τερματοφύλακες που κράτησαν ανέπαφες τις δύο εστίες.

Το παιχνίδι ξεκίνησε με τους φιλοξενούμενους να βρίσκονται σε θέση αναμονής μετρώντας τις δυνάμεις του αντιπάλου, μια τακτική που συνηθίζει φέτος η ομάδα του Αρσέν Βενγκέρ. Έτσι, η Στόουκ κρατούσε καλύτερα την μπάλα στο κέντρο χωρίς όμως να βρίσκει διαδρόμους για να κάνει το παιχνίδι της. Η πρώτη καλή στιγμή του παιχνιδιού εντοπίζεται στο 20’ όταν ο Αφελάι έπιασε ένα καλό σουτ, το οποίο κατέληξε άουτ. Στην αμέσως επόμενη φάση ο Κάμπελ “τρυπά” την άμυνα της Στόουκ πασάροντας στον Ζιρού που δεν κατάφερε να νικήσει από πλάγια θέση τον γρήγορα εξερχόμενο Μπάτλαντ. Η τελευταία φάση του μέτριου αυτού ημιχρόνου ανήκει στον Τσάμπερλειν, που στο 29’ εξαπέλυσε δυνατό σουτ με τον 22χρονο Μπάτλαντ να στέλνει την μπάλα κόρνερ.

Το δεύτερο ημίχρονο ήταν αρκετά διαφορετικό από το πρώτο, με την Άρσεναλ να κερδίζει κόρνερ στο πρώτο λεπτό. Ο Ράμσυ εκτέλεσε, ο αμαρκάριστος Ζιρού έπιασε εξαιρετική κεφαλιά αλλά ο Μπάτλαντ αντέδρασε στα χαμηλά επιδεικνύοντας τα αντανακλαστικά του. Από εκείνο το σημείο και μετά ανέλαβε τις τύχες του αγώνα ο Τσεχ κάνοντας εκπληκτική διπλή απόκρουση στο 56’ σε σουτ του Χοσέλου και του Μπόγιαν, ενώ δέκα λεπτά μετά σταματά ξανά τον Χοσέλου σε ωραίο σουτ που έκανε την μπάλα να σκάσει μπροστά στο τέρμα. Kάπου εκεί άρχισαν οι αλλαγές από τις δύο ομάδες με τον Ντιουφ να περνά στη θέση του Μπόγιαν και τον Αϊβόμπι στη θέση του Γουόλκοτ. Μετά από ώρα, στο 85’, σε μία από τις λίγες ευκαιρίες που είχε η Άρσεναλ, ο Κάμπελ βρέθηκε σε ευνοϊκή θέση μέσα στην αντίπαλη περιοχή, όμως το σουτ που επιχείρησε ήταν κακό. Στην τελευταία φάση του αγώνα o Γουόλτερς έπιασε κεφαλιά από κόρνερ με τον Ράμσυ να την διώχνει κοντά στην γραμμή, ενώ στην επαναφορά ο Τσεχ σταμάτησε για ακόμα μια φορά το σουτ στην κίνηση του Χοσέλου.

Arsenal's Czech goalkeeper Petr Cech (C) jumps to make a save during the English Premier League football match between Stoke City and Arsenal at the Britannia Stadium in Stoke-on-Trent, central England on January 17, 2016. AFP PHOTO / OLI SCARFF RESTRICTED TO EDITORIAL USE. No use with unauthorized audio, video, data, fixture lists, club/league logos or 'live' services. Online in-match use limited to 75 images, no video emulation. No use in betting, games or single club/league/player publications.. / AFP / OLI SCARFF (Photo credit should read OLI SCARFF/AFP/Getty Images)

Ο βαθμός που κέρδισε η Άρσεναλ στο “Μπριτάνια” είναι πολύτιμος για πολλούς λόγους. Αρχικά πρέπει να σημειωθεί πως ομάδες όπως η Γιουνάιτεντ και η Σίτυ έφυγαν με άδεια χέρια από το γήπεδο αυτό, ενώ η Λέστερ κέρδισε ένα βαθμό. Ταυτόχρονα χαρακτηρίζεται επίτευγμα το γεγονός πως οι “Κανονιέρηδες” κατάφεραν να μη χάσουν σε ένα παιχνίδι που παραδοσιακά δυσκολεύονται. Για την ακρίβεια στα τελευταία 9 παιχνίδια έχουν χάσει τα 5 από τους γηπεδούχους, ενώ έχουν νικήσει μόλις μια φορά. Ο τρόπος που επιλέγει να παίξει ποδόσφαιρο η Στόουκ, που συχνά περνά τα όρια του αντιαθλητικού, δεν είναι αντιμετωπίσιμος για την Άρσεναλ. Ίσως είναι και αυτός ο λόγος που ο Βενγκέρ επέλεξε να αφήσει εκτός αποστολής τον Σάντσες που επανήλθε πρόσφατα και τον Οζίλ, ο οποίος είχε ενοχλήσεις. Ο βαθμός της ισοπαλίας φαντάζει ακόμα πιο ευχάριστος σε μια αναμέτρηση που ο διαιτητής δεν έβγαλε ούτε μια (!) κίτρινη κάρτα στα επαναλαμβανόμενα φάουλ των γηπεδούχων και ειδικότερα στο απίθανο αριστερό μπακ Έρικ Πίτερς, που εκμεταλλευόταν συνεχώς την εύνοια του διαιτητή. Από εκεί και πέρα η Άρσεναλ ήταν τρομερά αποδυναμωμένη όσον αφορά το ρόστερ, κάτι που παρατηρείται και από τις πιθανές επιλογές του πάγκου, καθώς ο μόνος διαθέσιμος επιθετικός ήταν ο 19χρονος Αϊβόμπι. Ένας Αϊβόμπι που αναπάντεχα έδωσε ζωντάνια στην επιθετική λειτουργία της ομάδας αντικαθιστώντας τον μετριότατο Γουόλκοτ. Σε γενικές γραμμές σαν σύνολο πιστεύω πως δε θα μπορούσε να παίξει καλύτερα η ομάδα, βάσει της κατάστασης στην οποία βρίσκεται. Ατομικά θα μπορούσαν να έχουν καλύτερες επιλογές ο Γουόλκοτ ή ο Τσάμπερλεϊν αλλά είναι πλέον φανερό πως η ομάδα χρειάζεται τις επιστροφές των τραυματιών. Ειδικά στο κέντρο. Συγκεκριμένα, ο Φλαμινί κάνει πάντα ό,τι του επιτρέπουν οι δυνατότητές του αλλά αποδεικνύεται σταδιακά πως δεν είναι το αμυντικό χαφ στο οποίο θα βασίζεται η ομάδα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Παιχνίδι με παιχνίδι χάνει όλο και περισσότερα μαρκαρίσματα έξω από την περιοχή, καθιστώντας την συμμετοχή του Ελνενί καθοριστική για το μέλλον. Παρ’ όλα αυτά ο Τσεχ έλαμψε και έδωσε άλλον έναν βαθμό στην ομάδα του, η οποία μέχρι στιγμής ανταποκρίνεται θετικά στις αμέτρητες αντιξοότητες που καλείται να ξεπεράσει.

Γιώργος Στάντζος

Υ.Γ: Εκτιμώ την ευκαιρία που μου δίνει το Sport Revolution να εκφράσω με μεγαλύτερη ακρίβεια τις σκέψεις μου για το άθλημα που αγαπώ. Στόχος και επιθυμία μου είναι η επανάσταση στην αθλητική συνείδηση των Ελλήνων!