«Ο Παναθηναϊκός εύχεται ό,τι καλύτερο στον Γιάννη Αναστασίου» με αυτή τη φράση γράφτηκε ο επίλογος στην κοινή πορεία του « Ολλανδού» με το τριφύλλι. Τρόπος ψυχρός, άδοξος, αλλά απόλυτα αναμενόμενος. Είναι η μοίρα των προπονητών τέτοια, ώστε εκείνοι να χρεώνονται την αποτυχία και όχι οι παίκτες. Ηχεί σκληρό, αλλά στην περίπτωση του Έλληνα τεχνικού δεν είναι και τόσο. Ο  Αρτινός προπονητής πήρε τις ευκαιρίες του και στηρίχθηκε από τη διοίκηση στο μέγιστο βαθμό.

Ο Έλληνας τεχνικός σε μια σεζόν που ο ίδιος και η διοίκηση τοποθέτησαν τον πήχη των προσδοκιών ψηλότερα, παρουσίασε μια ομάδα χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Ένα σύνολο χωρίς πλάνο, που βασίζονταν μόνο σε προσωπικές ενέργειες των παικτών. Ο Αναστασίου δε μπόρεσε να «αποτινάξει» από τους παίκτες τη ψυχολογική πίεση του αποκλεισμού από την Καμπάλα. Ο αποκλεισμός πλήγωσε το τριφύλλι τόσο οικονομικά όσο και σε θέμα γοήτρου. Η κατάσταση στον ΠΑΟ ήταν «νοσηρή». Ο «Ολλανδός» με μοναδική εξαίρεση το παιχνίδι στην Τούμπα απέφευγε, να κοιταχτεί στον καθρέφτη. Δεν αναλάμβανε την ευθύνη των άσχημων αποτελεσμάτων μεταθέτοντας τα βάρη στους παίκτες. Ήταν θέμα χρόνου, να χαθεί η ηρεμία και η αμοιβαία εμπιστοσύνη στα «πράσινα» αποδυτήρια. Ο κόσμος του ΠΑΟ στέρεψε από αντοχές, υπομονή και ανοχή. Η Λεωφόρος έμοιαζε με «ηφαίστειο» έτοιμο, να εκραγεί σε κάθε λάθος ή άσχημο αποτέλεσμα. Υπό τέτοιες συνθήκες ακόμα και μια νίκη επί της ΑΕΚ απλά θα «έκρυβε» τα προβλήματα κάτω από το χαλί. Ο Αναστασίου με εξαίρεση τον Καρέλη και ίσως το Λαγό, δε μπόρεσε, να υλοποιήσει πλήρως το πλάνο στελέχωσης του ΠΑΟ με νεαρούς γηγενείς ποδοσφαιριστές (Τριανταφυλλόπουλος, Χουχούμης , Δώνης, Ρισβάνης). “Κολλημένος” σε προπονητικές εμμονές και συστήματα, προδομένος από τον «ατυχή» μεταγραφικό σχεδιασμό, παρουσίασε ένα σύνολο προβληματικό. Ακόμα και αν η ομάδα φορμαρίζονταν μετά τα Χριστούγεννα (όπως τις προηγούμενες χρονιές) το «τρένο» των στόχων θα είχε χαθεί. Το γυαλί είχε ήδη αρχίσει, να σπάει και τραυμάτιζε τόσο τον ίδιο όσο και τον ΠΑΟ.

Για να είμαστε δίκαιοι και ειλικρινείς ο Αναστασίου προσέφερε τα μέγιστα στον ΠΑΟ. Η άσχημη φετινή εικόνα δε «σβήνει» το έργο και τη δουλειά του. Όλα όμως στη ζωή κάνουν τον κύκλο τους. Ο « Ολλανδός» είχε τα «κότσια» και παρέλαβε μια ομάδα στο «χείλος του γκρεμού» οικονομικά. Σε μια χρονιά που όλοι είχαν τον ΠΑΟ ξεγραμμένο εμφάνισε ένα σύνολο που έπαιξε ελκυστικό ποδόσφαιρο. Το 3-0 στο « Γ. Καραϊσκάκης»  και η κατάκτηση του κυπέλλου με 4-1 επί του ΠΑΟΚ είναι στιγμές που θα μείνουν στις χαραγμένες στις «πράσινες» καρδιές. Πάλεψε απέναντι σε συστήματα, καθεστώτα και παρασκήνια, κατηγορήθηκε για γραφικότητα, όμως κράτησε τον ΠΑΟ σε υψηλό επίπεδο. «Προίκισε» το τριφύλλι με έναν ηγέτη, τον Μάρκους Μπέργκ.

Το διαζύγιο ανάμεσα στον ΠΑΟ και τον Αναστασίου ήταν μονόδρομος και για τις δυο πλευρές.  Ίσως θα έπρεπε να είχε συμβεί μετά τον «καταστροφικό» αποκλεισμό από τους Αζέρους. Πριν η κατάσταση γίνει μη αναστρέψιμη για το τριφύλλι.  Πριν ο ΠΑΟ βρεθεί πρόωρα  έκτος πρωταθλήματος και ο ίδιος ο «Ολλανδός» «αμαυρώσει» την υστεροφημία του.