Η Ρεάλ Μαδρίτης έκλεισε τη σεζόν 2014-2015 ουσιαστικά χωρίς τίτλο αφού το Ευρωπαϊκό Σούπερ Κάπ και το Παγκόσμιο Κύπελλο συλλόγων συγκαταλέγονται στην προηγούμενη σεζόν, όταν και η βασίλισσα κατέκτησε το πολυπόθητο Τσάμπιονς Λίγκ. Ο Κάρλο Αντσελότι μπορεί να οδήγησε την ομάδα του «Τσαμαρτίν» στον δέκατο ευρωπαϊκό της τίτλο, μα η ανεπιτυχής δεύτερη του χρονιά οδήγησε μοιραία στην αντικατάσταση του. Στην Ρεάλ δεν συγχωρείται ούτε μια χρονιά ξηρασίας και ο Ράφα Μπενίτεθ ήταν εκείνος που επιλέχθηκε ανάμεσα σε πολλούς άλλους μνηστήρες να φέρει την «βασίλισσα» και πάλι στην κορυφή.

Μιά σύγκριση μεταξύ των δύο προπονητών στο πάγκο των «γκαλάκτικος» είναι ιδιαίτερα δύσκολη καθώς ο Μπενίτεθ βρίσκεται μόνο για δύο μήνες στην Μαδρίτη. Παρ’ όλ’ αυτά θα μπορούσαμε να διακρίνουμε κάποιες διαφορές στον τρόπο παιχνιδιού αλλά και στην γενικότερη φιλοσοφία που εισήγε ο καθένας στην ομάδα. Με τον Αντσελότι στο τιμόνι η Ρεάλ στην συντριπτική πλειοψηφία των παιχνιδιών που έδωσε, διατηρούσε την κατοχή της μπάλας μέσα στο γήπεδο, επιβάλλοντας το ρυθμό και την πρωτοβουλία των κινήσεων. Υπήρχαν λιγοστά παιχνίδια, κυρίως τα ντέρμπι που ο Ιταλός προτιμούσε να φυλάγεται στα μετόπισθεν και να χτυπά στις αντεπιθέσεις όπως π.χ στα νοκ άουτ μάτς του Τσάμπιονς Λίγκ. Παρ’ ότι δάσκαλος της ιταλικής σχολής, η ομάδα του συνολικά είχε επιθετικές τάσεις και κυριαρχούσε στον αγωνιστικό χώρο. Το σήμα κατατεθέν του ήταν μάλλον το επιθετικό 4-3-3 το οποίο προσαρμοζόταν μηχανικά απο τους ποδοσφαιριστές σε 4-4-2 σε περίπτωση κατοχής μπάλας του αντιπάλου. Από την άλλη πλευρά η Ρεάλ του Μπενίτεθ δεν ξεφεύγει απο τις επιταγές του ποδοσφαίρου κυριαρχίας που πρέπει να παίζει μια κορυφαία ομάδα όπως η «βασίλισσα». Ο Ισπανός δείχνει όμως, ακόμα πιο προσαρμοστικός στα παιχνίδια απο τον προκάτοχο του. Η Ρεάλ μπορεί τώρα να αλλάξει εξ ολοκλήρου το σχήμα αφού σε περίπτωση ασφαλούς αποτελέσματος σε δύσκολη έδρα η ομάδα μπορεί με την είσοδο ενός αμυντικού χάφ να περιοριστεί στο δικό της μισό του γηπέδου, με αποτέλεσμα και το ως τώρα αξιοσημείωτο  παθητικό των δύο τερμάτων. Ο Μπενίτεθ διατηρεί βέβαια το 4-3-3, μα το σχήμα αλλάζει αφού και με την απουσία πολλών πρωτοκλασσάτων ποδοσφαιριστών στην αρχική αυτή φάση της σεζόν, έχει λιγότερες επιλογές στη διάθεση του καθώς και συγκριτικά νεότερους παίκτες απο εκείνους που είχε ο Αντσελότι. Για παράδειγμα, η Ρεάλ φέτος δεν έχει δεύτερο καθαρόαιμο επιθετικό, πράγμα που μας φέρνει σε μιά φανερή διαφορά μεταξύ των δύο τεχνικών, που είναι η χρησιμοποίηση του Ρονάλντο ως επιθετικού περισσότερες φορές σε δύο μήνες με Μπενίτεθ παρά σε δύο χρόνια με Αντσελότι. Ως συνέχεια αυτού έχουμε πολλές φορές δεί την εναλλαγή θέσεων των επιθετικώνκαθ’όλη την διάρκεια ενός παιχνιδιού, κάτι που ήταν σπάνιο επι των ημερών του Καρλέτο.

Οι παραπάνω απόψεις είναι προϊόν μιας θεωρητικής σύγκρισης μεταξύ προπονητών που δεν έχουν βέβαια τον ίδιο χρόνο παρουσίασης της φιλοσοφίας τους στο πάγκο της Ρεάλ Μαδρίτης. Δύο διαφορετικών ανθρώπων του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, με διαφορετικές παραστάσεις και μόνα κοινά θητείες σε Ρεάλ, Τσέλσι και τον καλύτερο ευρωπαϊκό τελικό όλων των εποχών.