Πρόκειται για δύο τρανταχτές αποδείξεις πως το ελληνικό μπάσκετ είναι μια «μηχανή» παρασκευής ταλέντων. Αν και βρίσκονται σε πολύ μικρή ηλικία, αποτελούν ήδη παράδειγμα προς μίμηση για πολλούς πιτσιρικάδες με τις επιτυχίες τους. Ο ένας (Παντελής Σκορδάς) θέλει να γίνει το επόμενο μεγάλο «4άρι», στα πρότυπα του Γιώργου Πρίντεζη. Ο άλλος (Βαγγέλης Δημητράκης) είναι πιο πληθωρικός μέσα στο παρκέ, παίζει όλες τις θέσεις σαν ένας άλλος «Νοβίτσκι».

Τους συναντήσαμε και μάθαμε για τις εμπειρίες τους, τα όνειρά τους, τα άμεσα σχέδια τους και τις συμβουλές που θα ήθελαν να δώσουν στους μικρούς μας φίλους, που θέλουν να ασχοληθούν με το μπάσκετ.

 

Συνέντευξη στον Γιάννη Μιχαλάκο.

 

Βαγγελης Δημητράκης-Παντελης Σκορδάς. Παντελής Σκορδάς-Βαγγέλης Δημητράκης. Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με το μπάσκετ;

Βαγγέλης Δημητράκης: Έχω ασχοληθεί με διάφορα αθλήματα, όπως είναι το κολύμπι και οι πολεμικές τέχνες, αλλά με το μπάσκετ ασχολήθηκα από την ηλικία των 12 ετών. Ήταν το μόνο άθλημα που με έκανε να ξεχνιέμαι και να περνάω καλά.

Παντελής Σκορδάς: Εγώ το ξεκίνησα στην ηλικία των 8 ετών, σαν μια απλή ενασχόληση με κάποιο άθλημα, εξελίχθηκε όμως σε μια μεγάλη αγάπη και ευελπιστώ να γίνει επάγγελμα.

Σας έλεγαν καθόλου να ασχοληθείτε με το μπάσκετ λόγω ύψους;

Το μέλλον του ελληνικού μπάσκετ είναι εδώ

Π.Σ: Όχι, δεν θεωρώ ότι ασχολήθηκα λόγω ύψους, γιατί το συγκεκριμένο άθλημα χαρακτηρίζεται από πολλά άλλα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχεις για να διακριθείς, όπως το μυαλό, η καρδιά, η ψυχή, οπότε το ύψος ήταν δευτερεύων παράγοντας.

Β.Δ: Ούτε σε εμένα είπε κανείς κάτι, απλά μου είπαν να ασχοληθείς με το άθλημα που αγαπάς και σε κάνει να περνάς καλά.

Σαν έφηβοι, είχατε κάποια μπασκετικά πρότυπα, που θα θέλατε να μοιάσετε είτε από Ελλάδα είτε από εξωτερικό;

Π.Σ: Από μικρός ήθελα να μοιάσω στον Γιώργο Πρίντεζη!

Β.Δ: Εγώ ήθελα να μοιάσω στον Θοδωρή Παπαλουκά, γιατί έπαιζε με μυαλό, με πάθος, αρκετά ομαδικά και γενικά περνούσε στην ομάδα έναν χαρακτήρα που έδειχνε πως θα προχωρήσει…

Κάποια άλλα χόμπι, εκτός μπάσκετ;

Β.Δ: Όχι, δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι.

Π.Σ: Κυρίως το μπάσκετ, αλλά και πολλές βόλτες με τους φίλους και τις παρέες μας, να περνάμε καλά και να χαλαρώνουμε.

Αν και είστε μικροί ακόμα, «αμούστακα» παιδιά, η ζωή σας κυλάει όπως την ονειρεύεστε; H καριέρα σας και οι επιλογές σας είναι όπως τις επιθυμούσατε ή θα θέλατε να αλλάξετε κάτι;

Β.Δ: Δεν θα ήθελα να αλλάξω κάτι από την ζωή μου και τις επιλογές μου. Καθημερινά προσπαθώ μέσα από τις προπονήσεις να βελτιώνομαι και πιστεύω σιγά σιγά πως φτάνω στο επιθυμητό επίπεδο. Κάθε καλοκαίρι πριν την προετοιμασία βάζω στόχους. Θεωρώ πως κάθε αθλητής πρέπει να ξεπερνά τα όρια του και να βάζει ακόμα υψηλότερα.

Π.Σ: Ούτε εγώ θα άλλαζα κάτι, γιατί είμαι πλήρως συμβιβασμένος με τα θετικά και τα αρνητικά του αθλήματος. Γνωρίζω πως θα έρθουν και χαρές και λύπες και κάθε μέρα προσπαθώ να γίνομαι καλύτερος και να συνεχίσουμε να κυνηγάμε τα όνειρά μας.

Πάμε λίγο στον Παντελή… Ήσουν μέλος της «χρυσής» γενιάς του ελληνικού μπάσκετ που το καλοκαίρι μας έκανε υπερήφανους, κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα Κ-18 στον Βόλο. Έγινες καλύτερος μετά από αυτή την εμπειρία; Πώς το βίωσες όλο αυτό;

Με τον “χρυσό” έφηβο της Εθνικής Κ-18, Παντελή Σκορδά

Π.Σ: Ένιωσα περήφανος, γιατί ήμουν με έντεκα ακόμα συμπαίκτες που είχανε τον ίδιο στόχο με μένα. Να φτάσουμε όσο πιο ψηλά γίνεται την χώρα μας σε εθνικό επίπεδο και αυτό συνέβη! Ειδικά σε αυτές τις δύσκολες εποχές που ζούμε, είναι κάτι το μοναδικό! Δίνεις χαρά σε όσους σε αγαπάνε και σε όσους αγαπάνε το άθλημα όσο και εσύ. Είναι στιγμές που μένουν χαραγμένες στη ζωή μου για μια ζωή…

 

Πώς ήταν το κλίμα στην ομάδα; Το πιστεύατε πώς θα φτάσετε τόσο ψηλά;

Π.Σ: Πηγαίναμε βήμα-βήμα, δεν μπορείς να πιστεύεις σε κάτι τέτοιο εξ’αρχής, απλά υπήρχαν υψηλές προσδοκίες γιατί θεωρούμασταν μια ταλαντούχα γενιά και η διοργάνωση γινόταν στη χώρα μας, αλλά το μυστικό ήταν ό,τι πηγαίναμε με το κεφάλι κάτω και τα βλέπαμε όλα τα ματς ξεχωριστά. Ήμασταν μια οικογένεια και έτσι καταφέραμε και κερδίσαμε το χρυσό μετάλλιο.

Με αφορμή αυτήν την επιτυχία, θα ρωτήσω και τους δύο. Τι καλό κάνουμε και βγάζουμε καλούς αθλητές στο μπάσκετ, αλλά και καλούς ανθρώπους με παιδεία; Γιατί έχουμε συνηθίσει πλέον αυτά τα δύο να είναι αλληλένδετα.

Β.Δ: Είμαστε μια χώρα που το άθλημα που μας εκπροσωπεί είναι το μπάσκετ. Ούτε το ποδόσφαιρο ούτε κανένα άλλο άθλημα, χωρίς να θέλω να υποτιμήσω κανένα. Αν η Ελλάδα βγάλει εκατό αθλητές, πρέπει να φροντίσει και τους εκατό.

Για μένα σε κάποιες ομάδες υπάρχουν κάποιες κλίκες. Δεν θέλω να αναφερθώ εκτενέστερα και να αναφέρω ονόματα, αλλά υπάρχουν. Υπήρχαν ταλέντα στην χώρα μας που δεν έπαιξαν ποτέ σε υψηλό επίπεδο, αλλά στο μπάσκετ υπήρξαν αθλητές που δούλεψαν σκληρά, όπως ο Σπανούλης και έφτασαν εκεί που έφτασαν.

Γιατί στα άλλα αθλήματα δεν υπάρχει η εξέλιξη που υπάρχει στο μπάσκετ, εφόσον παραδεχόμαστε ότι υπάρχει πολύ ταλέντο σε μικρότερες ηλικίες;

Β.Δ: Εδώ είναι που μπαίνουν οι κλίκες που είπαμε νωρίτερα. Γενικά πρέπει να έχεις κάποιο μέσο για να προωθηθείς και να παίξεις σε άλλα αθλήματα. Στο μπάσκετ ένας κακός ή μέτριος αθλητής φαίνεται πιο έντονα από όσο στο ποδόσφαιρο.

Π.Σ: Το μπάσκετ στην Ελλάδα είναι το εθνικό μας άθλημα και χρειάζεται συνδυασμός σωματικών και πνευματικών ικανοτήτων για να διακριθείς, αλλά σαφέστατα χρειάζεται και η οξυδέρκεια. Απαιτείται ευστροφία, γιατί πρέπει να παίρνουμε γρήγορες αποφάσεις σε μικρό χρονικό διάστημα. Επομένως, η εκπαίδευση και η μόρφωση που παίρνουμε από μικρή ηλικία μας βοηθά και στο μπάσκετ.

Παντελή, προέρχεσαι από το Άργος και αγωνίζεσαι στην Ένωση Ιλίου. Θέλω να μου πεις λίγα λόγια για την ομάδα και πώς είναι το κλίμα εκεί.

Προερχόμενος από το Άργος, με πολλά όνειρα ο Παντελής

Π.Σ: Καταρχάς, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους πάντες στην ομάδα, από τον προπονητή μέχρι το διοικητικό επιτελείο, για την δυνατότητα και την χαρά που μου δίνουν να αγωνιστώ στην ομάδα και με στηρίζουν. Οι άνθρωποι εκεί έχουν αγκαλιάσει την ομάδα από την πρώτη στιγμή και ειδικότερα τα νέα παιδιά, όπως είμαι εγώ και αρκετοί από τους συμπαίκτες μου. Πραγματικά, η δουλειά εκεί είναι εξαιρετική. Υπάρχουν περισσότερα από 400 παιδιά και θεωρείται μία από τις κορυφαίες ακαδημίες στην Ελλάδα.

Οι στόχοι της ομάδας για φέτος;

Π.Σ: Βασικός στόχος της ομάδας είναι η παραμονή στην Β’ Εθνική που πιστεύω θα την πετύχουμε.

Βαγγέλη, έχεις αγωνιστεί εκτός των άλλων και στην Δάφνη, στο αντρικό και στο εφηβικό τμήμα. Ιστορική ομάδα που τις περασμένες δεκαετίες βρισκόταν στα σαλόνια της Α1. Ομάδες όπως είναι η Δάφνη, το Παγκράτι, ο Παπάγου κλπ προσπαθούν να έρθουν και πάλι στο προσκήνιο. Τι έχει συμβεί και μοχθούν για να έρθουν εκεί που τους αξίζει;

Μέλος της Εθνικής Μ.Βρετανίας αναμένεται να γίνει ο Βαγγέλης Δημητράκης

Β.Δ: Το μπάσκετ είναι απλό άθλημα. Άμυνα, επίθεση και ομαδικότητα πάνω απ’ όλα. Πρέπει δηλαδή να είσαι ομάδα. Οικογένεια, Παρέα. Μετά μπαίνουν οι στόχοι. Στα μικρότερα σωματεία, προσπαθούν να δώσουν μεγαλύτερο βάρος στις ακαδημίες τους. Δεν υπάρχει πια μεγάλος προϋπολογισμός να γίνουν ακριβές μεταγραφές, εστιάζουν στις ακαδημίες τους για να στελεχώσουν το αντρικό τμήμα. Για να επανέλθουν θα πρέπει οι μεν αθλητές να μπαίνουν στην νοοτροπία της ομάδας, «παίζω για την φανέλα, αλλά παράλληλα ευχαριστιέμαι αυτό που κάνω» και οι δε ομάδες να δίνουν ουσιαστικές ευκαιρίες σε αυτά τα παιδιά να αγωνιστούν στο αντρικό τμήμα.

Φέτος αγωνίζεσαι στον Πόλις. Πες μας το κλίμα στην δική σου ομάδα, τους στόχους για φέτος ατομικούς και της ομάδας.

Β.Δ: Είμαι πολύ ικανοποιημένος με την ομάδα μου και ευχαριστώ τον προπονητή μου τον κ. Ευαγγελίτση και τον πρόεδρο κ. Αχιλλέα Μπογδανίδη που με έχουν βοηθήσει αρκετά. Το εφηβικό τμήμα έχει ως στόχο την άνοδο στην Β’ ΕΣΚΑΝΑ και πιστεύω θα το πετύχουμε, όπως επίσης το ίδιο εύχομαι και για το αντρικό τμήμα που έχει τον ίδιο στόχο, δηλαδή την άνοδο.

Ερώτηση και για τους δύο. Η κρίση πόσο επηρέασε το μπάσκετ; Θεωρείτε πώς μέσα στο μεγάλο και γενικότερο πρόβλημα, δημιουργήθηκε και η ευκαιρία στους πιτσιρικάδες να πάρουν την ευκαιρία τους, καθώς όλες οι ομάδες ελαχιστοποίησαν τον προϋπολογισμό τους για μεταγραφές;

Π.Σ: Σίγουρα η κρίση έχει επηρεάσει γενικότερα τον χώρο του αθλητισμού, αλλά πιο συγκεκριμένα στο μπάσκετ, δεν υπάρχουν πλέον τόσα χρήματα να δαπανηθούν. Οι ομάδες ωθούνται στην αναζήτηση παικτών με χαμηλότερο κόστος. Αυτοί μπορεί να προέρχονται και από τις ακαδημίες τους και μπορεί τα επόμενα χρόνια να στελεχώσουν την πρώτη ομάδα. Αυτό μόνο οφέλη μπορεί να έχει για τον σύλλογο, γιατί τα νέα παιδιά έχουν όρεξη για αυτό που κάνουν και φιλοδοξίες να φτάσουν ψηλά.

Β.Δ: Στο μπάσκετ κερδίζει πάντα ο καλύτερος και όχι τα χρήματα. Αυτό έχει αποδειχθεί και στο υψηλότερο επίπεδο, ακόμα και στην Ευρωλίγκα με Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό.

Αποτελεί πρότυπο για σας η πορεία των  «μικρών» του Ολυμπιακού που «άρπαξαν» την ευκαιρία που τους δόθηκε και πρωταγωνίστησαν σε Ελλάδα και Ευρώπη;

Β.Δ: Σαφέστατα, παίκτες όπως ο Παπανικολάου, ο Μάντζαρης, ο Σλούκας είναι πλέον κορυφαίοι στις ομάδες τους και από τους καλύτερους στην Ευρώπη.

Παρόλα αυτά Βαγγέλη, ενώ δίνονται ευκαιρίες σε μικρότερα παιδιά, βλέπουμε την πόρτα του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος να «κλείνει» και να ανοίγει αυτή μιας άλλης Εθνικής, αυτής του Ηνωμένου Βασιλείου. Τι έχει γίνει ακριβώς;

“Οι κλίκες δεν απουσιάζουν από τον χώρο του μπάσκετ”

Β.Δ:  Αν και δεν υπάρχει σύγκριση ανάμεσα στις δύο εθνικές, η δική μας είναι κλάσεις ανώτερη, ήρθε το επίσημο ενδιαφέρον από μεριάς Αγγλίας και στην ηλικία μας κάθε ευκαιρία πρέπει να την «πιάνεις από τα μαλλιά» και να την εκμεταλλεύεσαι. Υπήρξε ενδιαφέρον μετά τον αγώνα της Δάφνης με τον Ολυμπιακό (εφηβικό) και επειδή έχω και βρετανικές ρίζες, ήρθα σε επαφή με τον Κώστα Τσαρτσαρή και τον Φώτη Κατσικάρη οι οποίοι με έφεραν σε επικοινωνία με τον Ανδρέα Καπούλα που είναι προπονητής στις μικρές ομάδες του Ηνωμένου Βασιλείου.

Ήθελες να το «παλέψεις» για την δική μας Εθνική ή σου άρεσε η ιδέα της Αγγλίας;

Β.Δ: Εννοείται πως θα ήθελα να το παλέψω στην δική μας Εθνική ομάδα, είναι σαφώς υψηλότερο το επίπεδο, αλλά επειδή με ήθελαν πολύ στο Ηνωμένο Βασίλειο και ήθελα να αρπάξω την ευκαιρία, προτίμησα να πάω εκεί για να βελτιωθώ και να αναδειχθώ περισσότερο.

Με αφορμή το μπάσκετ και με «πάσα» την προηγούμενη ατάκα περί κλίκας. Η Ελλάδα «τρώει» τα παιδία της; Χάνει τα ταλέντα της;

Π.Σ:  Δεν θεωρώ πως η Ελλάδα «τρώει» τα παιδιά της, απλά δίνονται καλύτερες προοπτικές και προϋποθέσεις να δουλέψει κάποιος στο εξωτερικό. Καλύτερες συνθήκες ζωής, καλύτερες εγκαταστάσεις, νέα μέρη, νέοι άνθρωποι, οπότε ορισμένες φορές το να ξεφύγεις από τα όρια της χώρας σου είναι καλύτερο.

Β.Δ: Εξαρτάται την περίπτωση. Άλλες φορές τα «τρώει», άλλες τα προωθεί. Το σημαντικό είναι να μην τα παρατάμε ποτέ και όπως είπα πριν, κάθε ευκαιρία να την «αρπάζουμε» από τα μαλλιά. Άκουσα πολλές φορές αρνητικά σχόλια και από προπονητές που μου έλεγαν « δεν θα τα καταφέρεις», όμως έβαλα «κάτω» το κεφάλι δούλεψα και νομίζω τα καταφέρνω αρκετά καλά.

Το μπάσκετ στην Ελλάδα, πώς το κρίνετε; Είμαστε σε καλό δρόμο;

Π.Σ: Τα πάντα ξεκινούν από την Ομοσπονδία. Επιθυμεί όσο τίποτα τις επιτυχίες και την οργανωμένη και σοβαρή δουλειά. «Επιστρατεύει»  προπονητές και επιτελεία ώστε να φτάνουν οι Εθνικές ομάδες (όχι μόνο οι άντρες, αλλά και οι μικρότερες Εθνικές) σε υψηλό επίπεδο. Οι επιτυχίες λοιπόν, αποτελούν παράδειγμα για την όρεξη που υπάρχει και την δουλειά που γίνεται στο μπάσκετ στην Ελλάδα.

Β.Δ: Είμαστε σε πολύ καλό δρόμο και δεν νομίζω πως το ελληνικό μπάσκετ θα κάνει κάποια «κοιλιά».

Κεφάλαιο «Ευρωλίγκα». Παρακολουθείτε; Ένα σχόλιο για Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό.

Π.Σ : Ο Ολυμπιακός ξεκίνησε με καλύτερες προοπτικές αλλά κάποιες κακές εμφανίσεις και ήττες «εκτός» προγράμματος, έφεραν την ομάδα σε τόσο δύσκολη θέση. Εν αντιθέσει, ο Παναθηναϊκός, αν και ξεκίνησε άσχημα την φετινή διοργάνωση, έκανε κάποιες προσθήκες όπως του Χέινς και του Γουίλιαμς και δείχνει σε καλύτερη κατάσταση και έχει βλέψεις για κάτι ψηλότερο.

Για το ελληνικό πρωτάθλημα, αν και είναι νωρίς, μπορούμε να κάνουμε κάποια πρόβλεψη;

Π.Σ: Με δεδομένο ότι, ο Ολυμπιακός έχει το απόλυτο πλεονέκτημα έδρας, αλλά αυτό το πλεονέκτημα να «σπάει» τα τελευταία χρόνια, στο τέλος θα κατακτήσει το πρωτάθλημα όποιος το θέλει περισσότερο.

Β.Δ:  Στην Ευρωλίγκα, θα γίνουν πολλές εκπλήξεις και πολλές υπερβάσεις από ομάδες, ενώ για το ελληνικό πρωτάθλημα συμφωνώ με τον Παντελή.

NBA βλέπετε; Ένα σχόλιο για Στεφ Κάρι. Τι τον κάνει τόσο ιδιαίτερο;

Π.Σ: Τα πράγματα που κάνει είναι εντυπωσιακά. Σουτάρει από τα δέκα μέτρα λες και είναι lay-up! Αν έχεις τον Κάρι στην ομάδα, τον αφήνεις και δε λες τίποτα, αν είσαι προπονητής.

Β.Δ: Είναι μοναδικός και τέτοιοι παίκτες δεν βγαίνουν τόσο συχνά.

Πώς φαντάζεστε, (αν μπορείτε) τον εαυτό σας σε δέκα χρόνια, εντός και εκτός μπάσκετ;

“Ένας-ένας οι στόχοι να υλοποιούνται και να δημιουργούνται νέοι και υψηλότεροι”. Στη φωτό παρέα με τον Θανάση Ντουζίδη

Π.Σ: Δεν θεωρώ πως το μπάσκετ θα σταματήσει να επηρεάζει την ζωή μας. Απλά θέλω να κάνω οικογένεια και παιδιά μέχρι τότε! (γέλια). Πρωταρχικός στόχος είναι να τελειώσω τη σχολή ψυχολογίας και αν τα καταφέρω να την συνδυάσω σαν επιστήμη με τον αθλητισμό.

Β.Δ: Δεν μπορώ να με φανταστώ σε δέκα χρόνια, αλλά επιθυμώ, υγεία, να είμαστε ευτυχισμένοι, χωρίς να βάζουμε επιπλέον στόχους, ενώ προσωπικά θα ήθελα να τελειώσω και εγώ την σχολή μου στην Αγγλία. Σπουδάζω coaching and adventure sports.

Σας το ευχόμαστε ολόψυχα… Λίγο πριν το φινάλε, θα θέλαμε μια συμβουλή προς τις νεότερες γενιές, όχι σαν μεγάλοι, αλλά σας πιο έμπειροι πλέον. Αν σας ρωτήσουν, να ασχοληθούν ή όχι με το μπάσκετ, τι απαντάτε;

Π.Σ: Σίγουρα θα υπάρξουν απογοητεύσεις στην ζωή του. Είναι δεδομένο αυτό. Ο δρόμος δεν θα είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Αλλά αν έχει υγεία, που είναι το βασικότερο, αν έχει θέληση, όρεξη και ακούει τους προπονητές του, θα τα καταφέρει. Μην ξεχνάμε πως πρέπει να τα συνδυάζει όλα αυτά με τα μαθήματά του. Το σχολείο και η εκπαίδευση πάνω απ’ όλα, γιατί έτσι θα πετύχει γενικότερα στην ζωή του.

Β.Δ: Συμφωνώ με τον Παντελή, πως πρωταρχικός στόχος θα πρέπει να είναι το σχολείο και το διάβασμα. Όσο καλός και να είσαι σε ένα άθλημα, ένας τραυματισμός μπορεί αν ε αφήσει πίσω, οπότε δεν πρέπει να σταματάμε ποτέ τη μελέτη. Σαν συμβουλή θα πω πως, δεν πρέπει να τα παρατάνε ποτέ, ενώ οι συνεχείς «αποτυχίες» που θα έρχονται στην ζωή τους, θα είναι οδηγός και εφαλτήριο για τις επιτυχίες στο τέλος.

Κλείνοντας, θέλω να ευχαριστήσετε δημόσια όσους επιθυμείτε και θέλετε να εκφράσετε την ευγνωμοσύνη σας.

Π.Σ: Πάνω απ’όλα θέλω να ευχαριστήσω την οικογένεια μου γιατί με στηρίζουν στα δύσκολα, ειδικά 3-4 χρόνια τώρα που είμαι μακριά τους και έχουν υπομείνει τόσα πολλά! Μετά όλους τους προπονητές και τους συμπαίκτες που, ανεξαρτήτως πόσα καλά και πόσα άσχημα θα σου μείνουν από αυτούς,  όλοι θα βάλουν ένα μικρό λιθαράκι για να με βοηθήσουν στην καριέρα μου.

Β.Δ: Με την σειρά μου θέλω να ευχαριστήσω την οικογένεια μου και πιο πολύ τη μητέρα μου, η οποία πιστεύει σε μένα, δεν με άφησε να τα παρατήσω, αν και βρίσκεται μόνιμα στην Αγγλία. Ήταν το μοναδικό άτομο που «μου έδινε δύναμη». Μητέρα και μάνατζερ αρκετές φορές. Επίσης, όλους τους προπονητές και αθλητές που έχω συναντήσει και αγωνιστεί αλλά και τους φίλους μου που με συμβουλεύουν και ξέρω πως πάντα θα είναι δίπλα μου.

 

Αυτά είναι τα ταλέντα μας. Η κληρονομιά μας. Η εξέλιξη όλων αυτών των αστέρων που πέρασαν από τα ελληνικά παρκέ και καθιερώθηκαν στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Εμείς από την μεριά μας, τους ευχόμαστε καλή επιτυχία σε ό,τι και αν κάνουν στην ζωή τους, να συνεχίσουν να μας κάνουν περήφανους και πάντα να είναι υγιείς και ευτυχισμένοι . Κάθε όνειρο που πραγματοποιούν να είναι και οδηγός στο να βάζουν νέους στόχους και όνειρα και μονίμως να τα πραγματοποιούν.

Ευχαριστούμε θερμά τον Θανάση Ντουζίδη για την πολύτιμη βοήθεια του και τη συνεργασία του.

Ευχαριστούμε επίσης το κλειστό γήπεδο Καλλιθέας, Ιφιγενείας , για την παραχώρηση του χώρου για την υλοποίηση της συνέντευξης.