10:00, 27/01/2018 | Συντάκτης: Νίκος Πολιουδάκης

Ποτέ «τρεις πινακίδες» εξ Αμερικής δεν ήταν τόσο συγκλονιστικές…

Μια μάνα θρηνεί την προ μηνών δολοφονημένη και βιασμένη κόρη της. Η ίδια μάνα ζητά δικαιοσύνη -που μπορεί να αγγίξει τα όρια της βεντέτας- για το προαναφερόμενο έγκλημα, που δεν έχει εξιχνιαστεί ακόμη. Αυτή η μάνα δεν το βάζει κάτω. Τελευταίο της χαρτί και μοχλός πίεσης προς τις αστυνομικές αρχές, ώστε να βρεθούν επιτέλους οι δράστες, θα αποτελέσουν τρεις διαφημιστικές πινακίδες στα όρια της επαρχιακής πόλης, όπου μένει και ζει το δράμα της. Οι «Τρεις πινακίδες έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι» («Τhree billboards outside Ebbing, Missouri», τιτλοφορείται στα αγγλικά) θα γίνουν το «όπλο» της, η αρχή για μια, κάποια, εξιλέωσή της, αλλά και η αιτία, που κάποια πράγματα θα πάρουν άλλη τροπή στην κλειστή αυτή «γωνιά» της αμερικανικής γης…

Τι είναι αυτό που περιλαμβάνουν ως μήνυμα οι πινακίδες; Τίποτα λιγότερο από μια έμμεση έκκληση για συνέχεια και ενίσχυση των προσπαθειών εξεύρεσης των εγκληματιών, προσπαθώντας να προκαλέσουν γενικότερο θόρυβο και επαν-ενεργοποίηση των τοπικών αρχών και δη του «κεφαλιού». Το σενάριο και τη σκηνοθεσία της εξαιρετικής αυτής ταινίας υπογράφει αριστουργηματικά ο Martin McDonagh, που σίγουρα οφείλει πολλά στους πρωταγωνιστές του για την, ήδη μεγάλη, επιτυχία της (μεγάλη νικήτρια στις Χρυσές Σφαίρες, ως η καλύτερη δραματική ταινία και με το καλύτερο σενάριο, δείτε εδώ), οδεύοντας συνάμα ως εκ των φαβορί προς τα επικείμενα Όσκαρ.

Και αυτό γιατί, για μια καλή συνταγή απαιτούνται τα πρώτης ποιότητας υλικά, αποτελώντας από προϋπόθεση ως εγγύηση για το αποτέλεσμα. Έτσι, η απίστευτη -και ήδη βραβευμένη, βλ. παρακάτω- Frances McDormand ενσαρκώνει την αναιδή, θαρραλέα πλην χαροκαμένη μάνα Mildred, ενώ ο εκπληκτικός Woody Harrelson με τη σειρά του τον αστυνομικό διευθυντή Willoughby. Εν συνεχεία, ο Sam Rockwell υποδύεται έναν αστυνομικό… της σειράς, και υφιστάμενο του προαναφερόμενου, ονόματι Dixon.

Η πρώτη, με το ρεσιτάλ ερμηνείας της, καταφέρνει να δώσει το βουβό, νηφάλιο, πλην «εκκωφαντικό» πόνο της μάνας, που ουρλιάζει εσωτερικά για το βεβηλωμένο και νεκρό πλέον κορίτσι της, ζητώντας να λυτρωθεί μέσα από την τιμωρία των αγνοουμένων ενόχων. Σκληρή, χωρίς να σηκώνει μύγα στο σπαθί της, τα βάζει με το νόμο που υστερεί στα καθήκοντά του και συγκεκριμένα με τον αρχηγό Willoughby. Ο τελευταίος, δε, θα αποτελέσει τραγική φιγούρα μέσα στο συνολικό χαμό, που ταρακουνά τη μικρή πόλη, καθώς ταλαιπωρείται από προχωρημένο καρκίνο…

Επιστρέφοντας στην αγέρωχη μητέρα, εκείνη «ερεθίζει» με τη συμπεριφορά της οπισθοδρομικές, καταχρηστικές και ρατσιστικές παθογένειες της τοπικής αστυνομίας -και εμμέσως της σύγχρονης Αμερικής, αναλογιζόμενοι τη συμπεριφορά οργάνων του νόμου απέναντι σε εγχρώμους μετανάστες κυρίως. Αυτό το πετυχαίνει μην σταματώντας να μπαίνει στο μάτι του έτερου, βασικού πρωταγωνιστή, Dixon. Ο τελευταίος, κοντά στα 40 του χρόνια, ζει με την ηλικιωμένη, χήρα μάνα του, την οποία ακούει ευλαβικά πάντα, ενώ καταχράται σε κάθε ευκαιρία την «αυτονόητη» εξουσία, που του παρέχει ο τίτλος και το σήμα του. Επιπλέον, πίνει, ψάχνεται συνεχώς για «μανούρα», θεωρώντας πως «λύνει και δένει» στο Ebbing, συνιστώντας γενικά μια απωθητική φιγούρα, ενίοτε ακόμη και για τους συναδέλφους του.

Και αν πάντως πολύς λόγος γίνεται για το ρόλο της Mildred και του Dixon (η McDormand τιμήθηκε με το βραβείο Α΄ γυναικείου ρόλου, ενώ αντιστοίχως ο Rockwell με το βραβείο β΄ αντρικού ρόλου στις Χρυσές Σφαίρες), τεράστια εύσημα ανήκουν δικαιωματικά στο Harrelson. Ο τελευταίος αποδεικνύει για άλλη μια φορά πόσο κορυφαίος ηθοποιός είναι, καθώς συγκλονίζει και τον πιο… αναίσθητο με τις τρεις επιστολές του προς διαφορετικούς αποδέκτες. Οι τρεις αυτές επιστολές, γεμάτες αυτοσαρκασμό, σαρκασμό και βαθιά συναισθήματα, με την υπογραφή του καρκινοπαθούς οικογενειάρχη αστυνομικού διευθυντή, σε συνδυασμό με τις πινακίδες που στόχευσαν στο λειψό έργο του, σημαδεύουν την ταινία, αποθεώνοντάς την…

‘Ένα από τα ατού της ταινίας αποτελεί, επίσης, δίχως άλλο, το «πάντρεμα» του  αιχμηρού χιούμορ με τη σκληρότητα, που τη διέπει φυσιολογικά ως πραγματευόμενο θέμα, καθώς και αυτό της συγκίνησης με στιγμές βίας απρόσμενες, αλλά πολύ καταλυτικές (κρατήστε το αυτό). Ένα ακόμη δέλεαρ, θα λέγαμε, για τους μη απαιτητικούς αποτελεί και η παρουσία στο φιλμ του γνωστού τις πάσι Peter Dinklage, ήτοι του Tyrion Lannister από το Game of Thrones, ο οποίος έχει το δικό του, μικρότερο, μα πολύ θετικό ρόλο στην εξέλιξη του δράματος του Mildred.

Εν κατακλείδι, πρόκειται για μια ταινία, που ξεκινά και τελειώνει με αυτό που πραγματικά περιγράφει ο τίτλος της. Με τις τρεις πινακίδες. Και αν ο τίτλος της μας προσφέρει μόνο τοπικό προσδιορισμό κατ’ ουσίαν , το όλο θέμα της κυριολεκτικά κάνει κρότο στις ψυχές μας. Θα δικαιωθεί ο πόνος της μάνας, ωστόσο; Θα αποδοθεί η δικαιοσύνη; Θα αλλάξει το οτιδήποτε στη μικρή και κλειστή κοινωνία του Ebbing, αναφερόμενοι κυρίως  στους ανθρώπους και… πάντα στους ανθρώπους; Περισσότερα στις αίθουσες…

Δείτε εδώ το τρέιλερ και με τίποτα μη χάσετε την ταινία

Νίκος Πολιουδάκης

Όσο για το "ποιος είμαι"... Τσέκαρε στην "επαναστατική" μας ομάδα (SREVOLUTION TEAM) και θα δεις... Γιατί δεν είμαι μόνος μου...