17:19, 29/01/2017 | Συντάκτης: Γιάννης Μιχαλάκος

Ο «βασιλιάς» Ρότζερ είναι εδώ

Ο Ρότζερ Φέντερερ απέδειξε για ακόμα μία φορά για ποιο λόγο θεωρείται ο καλύτερος παίκτης όλων των εποχών στο τένις. Επικράτησε σε ένα συγκλονιστικό παιχνίδι του μεγάλου του αντιπάλου, Ράφα Ναδάλ με 3-2 σετ και κατέκτησε το 18ο Grand Slam της καριέρας του και 5ο στην Αυστραλία.

Ίσως ο συγκλονιστικότερος τελικός που έχουμε δει ως σήμερα (μέχρι τον επόμενο) ανάμεσα στους δύο κορυφαίους  του είδους. Κατά πολλούς οι δύο κορυφαίοι και αδιαμφισβήτητα το μεγαλύτερο ζευγάρι που ανέδειξε το παγκόσμιο τένις. Το περιβόητο Fedal.  Η αξία του ηττημένου δίνει δόξα στον νικητή λένε και αυτό συνέβη στη Rod Laver Arena.

Δύο άνθρωποι που πέρασαν πολλά για να φτάσουν ως τον τελικό. Ο μεν Ρότζερ (Νο17)έμεινε σχεδόν έξι μήνες εκτός αγωνιστικής δράσης και προετοιμάστηκε με κόπο και υπομονή για το συγκεκριμένο τουρνουά! Ο δε Ράφα(Νο9), έκανε και εκείνος επανεκκίνηση στην καριέρα του, πείσμωσε και δείχνει να αφήνει τους πολλούς τραυματισμούς στα ταλαιπωρημένα του γόνατα, που τον άφησαν πίσω σε σχέση με τους άλλους. Δείχνει πιο έτοιμος από ποτέ να επιστρέψει σε τοπ επίπεδο.

Με τον πρόωρο αποκλεισμό Τζόκοβιτς και Μάρεϊ ο αγνός φίλαθλος του τένις ήθελε… Fedal! Και το έζησε για 35η φορά και ίσως τελευταία σε μεγάλο τελικό! Και τι τελικός…

Ο Φέντερερ κυριάρχησε στο πρώτο και στο τρίτο σετ, ενώ ο Ναδάλ στο δεύτερο και στο τέταρτο. Μπαίνοντας στο πέμπτο και καθοριστικό σετ, ενώ ήδη κάποιες ενοχλήσεις έκαναν την εμφάνισή τους για τον Φέντερερ, βρέθηκε με ένα μπρέικ κάτω και πολλοί πίστεψαν πως το παιχνίδι δεν γυρίζει.. Όλοι εκτός από τον «βασιλιά».  Με πέντε διαδοχικά κερδισμένα γκέιμ, μετέτρεψε το 1-3 σε 6-3 και έδωσε το έναυσμα για πανηγυρισμούς σε όλους τους φίλους του απανταχού της γης και σε όλους του φίλους του τένις γενικότερα.

Κάθε πόντος, κάθε σερβίς, κάθε άμυνα ήταν για σεμινάριο από δύο σπεσιαλίστες που αναρωτιόσουν «μα καλά, τι κάνουν;» Ο Ναδάλ ήταν πιο εκδηλωτικός από τον αντίπαλό του μετά από κάθε πόντο και έβλεπες στο πρόσωπό του πόσο πολύ ήθελε την νίκη. Το ξέσπασμα και το  κλάμα του Φέντερερ με την λήξη του αγώνα μαρτυρά την πίεση και το πάθος για την νίκη από έναν άνθρωπο που τα έχει κατακτήσει όλα!

Το κυριότερο στοιχείο που θα σταθούμε είναι εξω-αγωνιστικό. Θα σταθούμε στις δηλώσεις των δύο. Περίμεναν (όπως είπαν) να αναμετρηθούν ξανά σε τελικό και το συζητούσαν μεταξύ τους στην ακαδημία του Ράφα. Τι κάνει αυτό τον αγώνα, αυτούς του δύο τόσο σημαντικούς;

 

O Ναδάλ πήρε πρώτος τον λόγο και αφού τόνισε πως είναι χαρούμενος που βρίσκεται πάλι σε μεγάλο τελικό, εξύμνησε τον Φέντερερ, λέγοντας πως ήταν απλά καλύτερός του, το άξιζε με το παραπάνω και τον αγκάλιασε θερμά. Ο Φέντερερ αφού ευχαρίστησε τον κόσμο και τον Ναδάλ για τα καλά του λόγια είπε πως δεν θα τον πείραζε ακόμα και μια ήττα στο παιχνίδι, αν ήταν να χάσει από ένα τέτοιο αντίπαλο όπως ο Ράφα. Του άξιζε μετά από ένα τέτοιο restart στην καριέρα του.

Καταλαβαίνει κανείς πως αυτοί οι δύο άνθρωποι με τις πράξεις τους εντός και εκτός κορτ έχουν πάει το τένις και τον παγκόσμιο αθλητισμό γενικότερα, όχι ένα αλλά δέκα σκαλιά παραπάνω. Χωρίς κόντρες και αντιπαλότητες. Παραδίδουν μαθήματα αγωνιστικότητας, ήθους, δεν τα παρατούν ποτέ, σέβονται τον αντίπαλό τους, δοκιμάζουν νέα πράγματα και προσαρμόζονται γρήγορα στο εκάστοτε παιχνίδι, είναι εξωπραγματικοί ορισμένες φορές, αλλά στο τέλος μας θυμίζουν για ποιο λόγο πρέπει να ασχολούμαστε με τον αθλητισμό.

Υ.Γ: Θεωρώ πως αθλητής σαν τον Φέντερερ δύσκολα θα ξαναβγεί…

Γιάννης Μιχαλάκος

Αν θες πραγματικά να διαβάσεις για μένα τότε πάτα εδώ