9:30, 08/03/2018 | Συντάκτης: Νίκος Πολιουδάκης

«Μαζί ή τίποτα»: Ένα προσωπικό δράμα με πολιτικές διαστάσεις

Μια μάνα ουρλιάζει για τον άδικο χαμό του μικρού παιδιού της. Μια σύζυγος θρηνεί για τον άνανδρα σκοτωμένο σύζυγό της και αναζητά το «γιατί». Μια γυναίκα προσπαθεί να ζήσει την επόμενη μέρα, ώστε να αποδοθεί η πρέπουσα δικαιοσύνη αναφορικά με τους -υποτιθέμενους- ανθρώπους, που της στέρησαν αναίτια την οικογένειά της. Αναίτια για εκείνην, ωστόσο, δικαιολογημένα, από την άλλη, για κάθε άρρωστο μυαλό, που θα μπορούσε να δώσει δίκιο στην ειδεχθή πράξη των δραστών. Η μάνα, η σύζυγος και η γυναίκα είναι ένα πρόσωπο και δεν είναι άλλη από την Diane Kruger, ίσως στο ρόλο της ζωής της, στο δυνατό δράμα «Μαζί ή τίποτα».

Σκηνοθέτης του είναι ο γεννημένος στη Γερμανία, από Τούρκους γονείς, Fatih Akin (δείτε εδώ την πλούσια φιλμογραφία του μόλις στα 45 του χρόνια), συνυπογράφοντας το σενάριο με τον ηθοποιό και συγγραφέα Hark Bohm. Το φιλμ, δε («In the fade» τιτλοφορείται στα αγγλικά), αξίζει να αναφερθεί πως είναι ήδη βραβευμένο με Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας στις Κάνες.

Σε ό, τι αφορά το αντικείμενο της ταινίας, ο δημιουργός της επιδιώκει να καταθέσει ένα φόρο τιμής στα θύματα/μετανάστες ακροδεξιών, ρατσιστικών/δολοφονικών επιθέσεων από νεοναζί την περασμένη 20ετία στη Γερμανία, αναφερόμενος εμμέσως μα και άμεσα και… στα δικά μας «χωράφια» (βλ. παρακάτω). Η προσπάθειά του αυτή βρίσκει ζωή μέσα από το προσωπικό δράμα μιας Γερμανίδας, που «τόλμησε» να ενώσει τη τύχη της με έναν οικονομικό μετανάστη.

Η Diane Kruger υποδύεται τη Katja Sekerci, που χάνει τους ανθρώπους της ζωής της μετά από βομβιστική επίθεση. Ο σύζυγός της, Nuri (Numan Acar) τουρκοκουρδικής καταγωγής, διατηρεί γραφείο σε κεντρικό σημείο της πόλης, πλην όμως κουβαλά «ένοχο» και σχετικά πρόσφατο παρελθόν, έχοντας υπάρξει διακινητής ναρκωτικών, κάτι για το οποίο πλήρωσε με φυλάκιση. Χαρακτηριστική είναι, άλλωστε, η έναρξη της ταινίας, με τη γαμήλια τελετή εντός του χώρου των φυλακών, πριν καν τον ερχομό του μονάκριβου γιου τους. Ο τελευταίος, σε μόλις μετα-νηπιακή ηλικία, θα «φύγει» αγκαλιά με τον πατέρα του σε εκείνο το μοιραίο γραφείο, όπου η μητέρα του τον έχει αφήσει για λίγες ώρες, για να συναντήσει μια αδερφική της φίλη. Η επιστροφή της στο γραφείο θα τη φέρει αντιμέτωπη με τη φρίκη. Οι σπαρακτικές αντιδράσεις της σοκάρουν περισσότερο από κάθε εικόνα καταστροφής…

Νωρίτερα, όταν με το φως εκείνης της ημέρας η Katja θα αφήσει το γραφείο για την προσωπική της βόλτα, θα πέσει αντίκρυ με μια νεαρή κοπέλα, η οποία θα ακουμπήσει ξεκλείδωτο, ακριβώς έξω από την επιχείρηση του Nuri, ένα ποδήλατο. Η εν λόγω μικρή συνάντηση και μια ανθρώπινη επισήμανση από πλευράς της Katja στη νεαρή για πιθανή κλοπή του ποδηλάτου θα φέρουν τη δεύτερη στο εδώλιο της κατηγορουμένης στην επερχόμενη δίκη και την πρώτη στη θέση του βασικού μάρτυρα κατηγορίας.

Εκ των poster του φιλμ

Η κάτω των τριάντα ετών Edda Möller (Hanna Hilsdorf) θα βρεθεί εκεί ως η φερόμενη εμπρήστρια, μαζί, ωστόσο, με τον άντρα της André (Ulrich Brandhoff), ήτοι τον οργανωτή της επίθεσης, μετά την ενδελεχή έρευνα της αστυνομίας. Πέρα από την κοινή τους ζωή, αυτό που ενώνει τους δύο φερόμενους δράστες είναι η νοσταλγία του Χίτλερ και η… αγάπη τους για το ναζισμό, κάτι που θα αποτελέσει και το κίνητρό τους για τη δολοφονική ενέργεια εναντίον του -μη Γερμανού- επιχειρηματία.

Όσον αφορά το ρόλο της Kruger τώρα, ό, τι και να γραφτεί είναι λίγο, αφού η ώριμη φυσιογνωμία μιας αδύναμης/δυναμικής νέας γυναίκας καλείται να μείνει όρθια και αξιοπρεπής ωσότου δικαιωθεί. Βουρκώνει, δακρύζει, χαμογελά στις «μικρές νίκες», λυγίζει στις «ήττες», μα και ξανασηκώνεται. Υπομένει και περιμένει. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο, ανεξαρτήτως αν πολλοί συμφωνήσουν ή διαφωνήσουν με την εξέλιξη της ταινίας στο φινάλε και στο ό, τι ο ρόλος, που καλείται να φέρει εις πέρας, πρεσβεύει…

Ο Danilo (Denis Moschitto), από τη μεριά του, ως ο ενάγων δικηγόρος και στενός οικογενειακός φίλος της Katja θα προσπαθήσει για την τιμωρία των κατηγορουμένων σε μια δίκη ζόρικη για την χαροκαμένη Katja, η οποία ζητά έστω ένα βλέμμα ισχνής μεταμέλειας από τη νεαρή γυναίκα με το «φονικό» ποδήλατο. Στην ίδια επίπονη διαδικασία, θα βρουν απέναντί τους την προκλητική, ανενδοίαστη, αναιδή και προσβλητική σχεδόν για τη μνήμη των νεκρών ρητορεία του Johannes Krisch, που δεν υποδύεται άλλον πέρα από τον, εκνευριστικά συγκλονιστικό στην ερμηνεία του, συνήγορο. Η υπερασπιστική του γραμμή, όπως είναι λογικό, θα πατήσει εν πολλοίς στο «λερωμένο» ποινικό μητρώο του εκλιπόντος και… όχι μόνο, ενώ θα παρουσιάσει κάποιες αμφιβολίες, που μπορούν να ευσταθούν νομικά!

Από αριστερά στα δεξιά: Η νεαρή κατηγορουμένη, ο εκνευριστικά συγκλονιστικός συνήγορος, η «κομπάρσα» συνήγορος και ο σύζυγος της πρώτης, επίσης κατηγορούμενος

Η δίκη θα αποτελέσει το δυνατό χαρτί του φιλμ, αφού και ο ηθοποιός Ulrich Tukur, υποδυόμενος τον πατέρα του κατηγορουμένου νεαρού, θα συγκλονίσει με την ψύχραιμη παρουσία του, αφού μόνο υπέρ του γιου του δε θα μιλήσει ενώπιον των δικαστών (κρατήστε το αυτό). Πέρα πάντως από λόγια και ερμηνείες, ως συνολική φυσιογνωμία θα σοκάρει ο… κόντρα ρόλος του πασίγνωστου Έλληνα σκηνοθέτη Γιάννη Οικονομίδη, ως μάρτυρα υπεράσπισης των κατηγορουμένων. Παράλληλα, αποκαλύπτεται στην αίθουσα πως αποτελεί γνωστό οπαδό της ελληνικής Χρυσής Αυγής.

Ο τελευταίος θα βρεθεί στο δικαστήριο, προκειμένου να δώσει άλλοθι στους κατηγορουμένους, καθώς διατηρεί ξενοδοχειακή μονάδα στην Ελλάδα, όπου και ισχυρίζεται πως βρισκόταν το ζευγάρι την ημέρα της εμπρηστικής επίθεσης. Και κάπου εδώ, γεννάται τρόπον τινά και η αιτία για τα γυρίσματα που πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα, όπου και αποπερατώνεται η ταινία, το μοναδικό κομμάτι στο οποίο ίσως κάνει μια «κοιλιά», αν και το δράμα φτάνει στην κορύφωσή του…

Η δικαιοσύνη τελικά θα αποδώσει τα πρέποντα ή θα λειτουργήσουν τα άλλοθι και οι αμφιβολίες υπέρ των κατηγορουμένων και η αυτοδικία θα αποτελέσει μονόδρομο; Και αν ισχύει το τελευταίο, είναι η αυτοδικία η λύση; Αυτά και άλλα ηθικά διλλήματα σε ένα δυνατό δράμα επί της μεγάλης οθόνης…

Δείτε εδώ το τρέιλερ:

Νίκος Πολιουδάκης

Όσο για το "ποιος είμαι"... Τσέκαρε στην "επαναστατική" μας ομάδα (SREVOLUTION TEAM) και θα δεις... Γιατί δεν είμαι μόνος μου...