21:28, 09/02/2018 | Συντάκτης: Γιάννης Μιχαλάκος

Κωνσταντίνος Κανελλόπουλος: Η επιστροφή

Παράδειγμα αθλητή και… «μαχητή»

Από μικρά παιδιά οι γονείς μας και οι δάσκαλοι , μας μάθαιναν την έννοια του αθλητισμού και πόσο αναγκαίο είναι στην ζωή μας να αθλούμαστε και να παλεύουμε. Το παν είναι ο αθλητισμός μας έλεγαν, όχι ο πρωταθλητισμός. Μαθαίνουμε να πέφτουμε αλλά να σηκωνόμαστε, μαθαίνουμε να δεχόμαστε την ήττα αλλά να μην τα παρατάμε. Μαθαίνουμε να κυνηγούμε τα όνειρά μας και να κάνουμε αυτό που αγαπάμε περισσότερο απ’όλα.

Κάπου εδώ μπαίνει στην συζήτησή μας ο Κωνσταντίνος Κανελλόπουλος.…

Ένας νέος σαν όλους τους άλλους. Παιδί της διπλανής πόρτας. Η πρώτη εντύπωση που σου δίνει δεν παραπέμπει σ’αυτό που λέμε «μπαλαδόφατσα». «Τότε γιατί τον αναφέρεις» θα αναρωτηθεί εύλογα κάποιος. Θα το καταλάβετε σε λίγα λεπτά….

Ο Κωνσταντίνος Κανελλόπουλος (Κανελλό για όσους τον γνωρίζουν ) είναι παιδί του Πόρου. Γεννήθηκε και ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά στον ΑΟ Πόρου το 2003και μετά από μια γεμάτη τριετία μετακόμισε στα Αθηναϊκά σωματεία για να κάνει το παραπάνω βήμα. Έπαιξε σε Πανιώνιο και Πλατανιά και Τροιζηνιακό σε ηλικία 18 ετών , ενώ έχει αγωνιστεί με μεγάλη επιτυχία σε μικρότερες κατηγορίες , όπως στον Αστέρα Εξαρχιών, στον Βοτανικό και στην Δάφνη Αθηνών. Επέστεψε για λίγο στον ΑΟ Πόρου, πανηγύρισε μαζί τους την άνοδο στην Δ’Εθνική το 2008 και μετέπειτα χάνεται από το προσκήνιο… Τα τελευταία πέντε χρόνια διάφορες προσωπικές ατυχίες αλλά και μερικοί μικροτραυματισμοί του στερούν την δυνατότητα , όχι να κάνει απλά το βήμα παραπάνω, αλλά να κάνει τα βασικά, να κάνει αυτό που αγαπάει, να παίξει ποδόσφαιρο!

Δεν μιλάει σε πολύ κόσμο και αποφεύγει να μιλήσει ανοιχτά για αυτή την «πληγή» και αυτή την «φαγούρα» που τον τρώει τόσα χρόνια. Ώσπου έρχεται το 2018 και οι ευχές για «υγεία και ό,το επιθυμείς», «πιάνουν τόπο» και ο Κανελλό ανήκει και πάλι στο ρόστερ του αγαπημένου του ΑΟ Πόρου. Η μοίρα τα φέρνει έτσι και ο Κανελλό θα ντεμπουτάρει στο ντέρμπι της ομάδας του με τον Παναυπλιακό , το Σάββατο 10 Φεβρουαρίου.

Τον ρώτησα (σαν φανατικός της Ρεάλ) ποιος ήταν το πρότυπο του. Η απάντηση που μου έδωσε ήταν αφοπλιστική και έτσι κατάλαβα το ήθος και το πείσμα αυτού του παδιού.

«Πουγιόλ», μου λέει..

Ομολογώ πως ο Πουγιόλ, όπως και ο Ινιέστα είναι μερικοί από τα τοτέμ του παγκοσμίου ποδοσφαίρου που δεν μπορείς να μη σεβαστείς και να μην του έχεις ψηλά, όχι μόνο αγωνιστικά αλλά και για αυτό που πρεσβεύουν. Η αθλητική παιδεία στον υπέρτατο βαθμό. Είναι και η θέση του Κανέλλου με τον Πουγιόλ παρόμοια, αν και ο Κωνσταντίνος αρέσκεται να παίζει όλη την γραμμή (μπακ-χαφ).

Τον είδα να αγωνίζεται και διέψευσε όλες τις κασσάνδρες που έλεγαν «Πάντους έχουμε πολλούς». Το χαμηλό κέντρο βάρος του, τον βοηθάει να μαρκάρει και να ντριμπλάρει εξίσου καλά. Το κυριότερο όμως είναι πως ξέρει να αγωνίζεται… Ξέρει να παλεύει και να μην τα παρατάει.

Με αφορμή το ντέρμπι του Σαββάτου, του ευχόμαστε να είναι πάντα υγιής και να συνεχίζει να παλεύει. Ένα μεγάλο παράδειγμα για όλους του νέους που περνάνε ίσως την πιο δύσκολη εποχή του τόπου. Να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε και στο τέλος…θα δικαιωθούμε.

Γιάννης Μιχαλάκος

Αν θες πραγματικά να διαβάσεις για μένα τότε πάτα εδώ