Μπορεί να μην είχε πάρει αρκετά πρωταθλήματα όπως άλλοι οδηγοί τύπου Κάνκουνεν, Λέμπ, Μάκινεν, Μίκολα, όμως άφησε ανεξίτηλα το όνομα του με την τρομερή οδήγησή του και το πλούσιο θέαμα που πρόσφερε απλόχερα σε όλους τους θεατές των Ράλι και του μηχανοκίνητου αθλητισμού παγκοσμίως. Ο λόγος για τον αείμνηστο εδώ και δέκα χρόνια Κόλιν Μακρέι.

Όταν γεννήθηκε στο Λάρνακ της Σκωτίας τον Αύγουστο του 1968, η μοίρα του ήταν γραφτό να συνδεθεί με τους αγώνες αυτοκινήτου. Και η οικογένεια του επίσης έμελλε από πολύ μικρό παιδί που ήταν να του εμφυσήσει το συγκεκριμένο μικρόβιο.

Το 1980 έκανε την αρχή καθώς συμμετείχε σε τοπικά πρωταθλήματα της Σκωτίας έως το 1988 και από τότε έδειξε τρομερά στοιχεία ριψοκίνδυνης και ακαταμάχητα γρήγορης οδήγησης.

Το 1987 πήρε την πρώτη του κρυάδα στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Ράλι οδηγώντας ένα Vauxhall Nova, ενώ δύο χρόνια αργότερα έλαβε συμμετοχή με το Ford Sierra Cosworth με τετρακίνηση έως και το 1990.

Από το 1991 ο διευθυντής της Prodrive David Richards είδε το ταλέντο του και τον ένταξε στην ομάδα της Subaru κατακτώντας το πρωτάθλημα Βρετανίας το 1991 και το 1992, ενώ παράλληλα την ίδια χρονιά έκανε το ντεμπούτο του στο Βρετανικό πρωτάθλημα αυτοκινήτων τουρισμού με την ομάδα της BMW σε δύο αγώνες σε συνεργασία με την Βρετανική Prodrive, με πλήρη αποτυχία όμως.

To 1993 ήταν μια χρονιά ορόσημο για τον Βρετανό οδηγό, καθώς ξεκίνησε την πρώτη του πλήρη σεζόν στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Ράλι με την ομάδα της Subaru όπου παρέμεινε για πέντε χρόνια και ήταν οδηγός μαζί με τους Άρι Βατάνεν, Μάρκο Άλεν και Χάνου Μίκολα.

Το 1995 κατέκτησε το πρωτάθλημα οδηγών και μοναδικό στην καριέρα του κι έτσι έγινε ο νεότερος παγκόσμιος πρωταθλητής και ο μοναδικός Βρετανός που κατέκτησε τον τίτλο μέχρι και σήμερα.

 

Επίσης βοήθησε την ομάδα να κατακτήσει το πρωτάθλημα κατασκευαστών δύο συναπτά έτη το 1996 και το 1997 καταλαμβάνοντας επίσης την δεύτερη θέση πίσω από τον Τόμι Μάκινεν. Το 1998 επίσης κατέκτησε τον αγώνα των πρωταθλητών με τους πρωταθλητές από όλα τα Motorsports και κυρίως τους συναδέλφους του στο WRC.

Το 1999 άλλαξε στρατόπεδο αγωνιστικό και πήρε μεταγραφή για την Ford, και έγινε παράλληλα ο πιο ακριβοπληρωμένος οδηγός στο πρωτάθλημα καθώς για τρία χρόνια αμειβόταν με 6.000.000 τον χρόνο και το απέδειξε περίτρανα κατακτώντας τους δύο από τους τρείς πρώτους αγώνες στο πρωτάθλημα κατακτώντας όμως την έκτη θέση στο πρωτάθλημα.

Το 2000 ανέβηκε μια φορά στο βάθρο, όμως την επόμενη χρονιά τα πράγματα ήταν καλύτερα για τον ίδιο καθώς διεκδίκησε μέχρι τέλους το πρωτάθλημα με τον Ρίτσαρντ Μπέρνς το οποίο κατέκτησε ο δεύτερος παρότι ο Σκωτσέζος κράτησε πίσω το μεγάλο φαβορί τον Τόμι Μάκινεν πίσω στην βαθμολογία των οδηγών.

Το 2002 νικώντας στο ράλι της Κένυας έγινε ένας από τους πολυνίκες οδηγούς στον θεσμό. Κρατούσε την πρωτιά στις νίκες, όμως το 2004 τον ξεπέρασε ο Κάρλος Σάινθ και το 2006 ο Σεμπάστιαν Λέμπ και ο Μάρκους Γκρόνχολμ. Στο τέλος του έτους 2002 ο ίδιος ο Μακρέι μαζί με τον συνοδηγό του πήραν έκαστος 5.000.000 δολάρια και αποχώρησαν από την ομάδα.

Το 2003 πήρε μεταγραφή για την Citroen και είχε ως παρτενέρ του τον μετέπειτα πολυπρωταθλητή Σεμπάστιαν Λέμπ. Κατετάγη έβδομος στην βαθμολογία οδηγών όμως βοήθησε την Γαλλική ομάδα να κατακτήσει το πρωτάθλημα κατασκευαστών το πρώτο στην ιστορία της. Η καλύτερή του θέση ήταν η δεύτερη στο Ράλι του Μόντε Κάρλο.

Το 2004 είχε συμφωνήσει με την Subaru, όμως οι Ιάπωνες είχαν έρθει σε συμφωνία με τον νεαρό τότε Μίκο Χίρβονεν, ενώ οι υπόλοιπες θέσεις στην Ιαπωνική ομάδα είχαν καλυφθεί.
Εκείνη την σεζόν αφού αποσύρθηκε από το WRC έλαβε μέρος στις 24 ώρες του Λε Μανς αλλά και στο Ράλι Ντακάρ με ένα Mitsubishi Pajero, ενώ επίσης έλαβε συμμετοχή και στο race of champions όπως και στο 2005 μαζί με τον Ντέιβιντ Κούλθαρντ από Βρετανούς οδηγούς τον πιλότο της F1.

Το 2005 επέστρεψε στο WRC με την ομάδα της Skoda αλλά για δύο αγώνες μόνο στην Μεγάλη Βρετανία και στην Αυστραλία. Με την Τσέχικη ομάδα είχαν φιλικές σχέσεις στο διάστημα στο οποίο αγωνίστηκε προς τιμήν της.

Την επόμενη σεζόν έλαβε μέρος στα X-Games με Subaru Impreza WRX και ξαναεπέστρεψε ως γκεστ στάρ στο WRC με την ομάδα της Citroen ξανά αντικαθιστώντας τον Σεμπάστιαν Λέμπ καθώς είχε τραυματιστεί με το ποδήλατό του χάνοντας το υπόλοιπο της σεζόν που όμως δεν τον εμπόδισε να κατακτήσει τότε τον 3ο συνεχόμενο τίτλο στην καριέρα του στο Ράλι της Τουρκίας.

Το 2007 στις 15 Σεπτεβρίου η μοίρα του επεφύλαξε ένα άσχημο παιχνίδι, καθώς το ιδιωτικό του ελικόπτερο την στιγμή που επέβαινε μαζί με τον φίλο του και τα δύο του τα παιδιά, έμεινε από καύσιμα κι έτσι συντρίφτηκε στο έδαφος με αποτέλεσμα να χάσει την ζωή του στον τόπο γέννησής του κατά σύμπτωση, προκαλώντας τον θάνατο στον ίδιο σε ηλικία 39 χρονών. στον πεντάχρονο γιο του, Τζόνι, στον 36χρονο οικογενειακό φίλο του Γκρέαμ Ντάνκαν, και στον 6χρονο φίλο του Τζόνι, Μπεν Πορτσέλι.

Ήταν ένα μεγάλο σοκ για τον μηχανοκίνητο αθλητισμό ανάλογο με αυτό του θανάτου Του Ζίλ Βιλνέβ, του Χένρι Τοιβόνεν, αλλά και τον τραυματισμό του Μίκαελ Σουμάχερ.

Επίσης έγινε δημοφιλής από το διάσημο βιντεοπαιχνίδι το Colin Mcrae, ενώ μετά τον θάνατό του η εταιρεία Codemasters ανακοίνωσε μια νέα σειρά παιχνιδιών το colin mcrae DIRT.

Ο θρυλικός Σκωτσέζος οδηγός ήταν ένα συνώνυμο με το θέαμα και την γρήγορη οδήγηση. Κι όπως είχε αναφέρει και ένας φίλος, ήρθε σαν απεσταλμένος σε μια εποχή που το σπορ είχε ανάγκη από ένα πρεσβευτή με μειωμένες ‘αντιστάσεις’ προς τέρψιν του θεάματος κι έφυγε με τον ίδιο μοναδικό τρόπο που ξεσήκωνε το κοινό με το αυτοκίνητο σηκωμένο στις δύο ρόδες, και στις ΄΄μύτες΄ με τα τρομερά του άλματα, ρίχνοντας υποτιμητικά το βλέμμα προς τη γη.

Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Μανδρέκας