Το ντέρμπι του Ο.Α.Κ.Α έχει ολοκληρωθεί και αρκετές ώρες, ακόμα και μέρες μετά θα συζητούμε το αποτέλεσμα του αγώνα ΑΕΚ-Ολυμπιακός εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου.

Το μόνο αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι πως η «Ένωση» πήρε μια πανάξια νίκη με μια τρομερή, ολική ανατροπή που παρόμοια της δεν φανταζόταν ούτε ο πιο φανατικός οπαδός της, με τρία γκολ σε διάστημα μικρότερο της μισής ώρας. Το πίστευαν όμως οι παίκτες και ο προπονητής.  Οι «κιτρινόμαυροι» «έπνιξαν» τον αντίπαλό τους, είχαν την κατοχή της μπάλας, απέδειξαν στο γήπεδο την υπεροχή τους και την τρομερή φόρμα στην οποία βρίσκονται και «έστειλαν» μήνυμα τίτλου στους φιλάθλους της ομάδας που τόσο πολύ έχουν «βασανιστεί» τα τελευταία 23 χρόνια.

Από την άλλη, ο Ολυμπιακός, έδειξε μια υπέρμετρη φλυαρία και έναν αδικαιολόγητο «σνομπισμό» έναντι του αντιπάλου, σαν να θεώρησε πως το παιχνίδι τελείωσε στα πρώτα 19 δευτερόλεπτα του δευτέρου ημιχρόνου, όταν και έγινε το 0-2. Έλλειψη συγκέντρωσης, δυνάμεων και βοήθειας από τον πάγκο. Μέχρι το εκπληκτικό φάουλ του Λάζαρου, ο Ολυμπιακός ήταν στο +1 από την ΑΕΚ και ένα τέταρτο αργότερα, θα βρισκόταν στο -5. Αν μη τι άλλο, τροφή για σκέψη στο Λιμάνι, αρκεί να αποδοθούν ευθύνες στους υπευθύνους.

Η ΑΕΚ μπήκε «φουριόζα» στο γήπεδο και πάλεψε για ένα γρήγορο γκολ που θα διαφοροποιούσε τα δεδομένα του αγώνα. Η αλήθεια είναι πως ο Ολυμπιακός ήθελε να «παγώσει» τον ρυθμό, να περάσει το πρώτο 20λεπτο και να βρει τα πατήματά του στον αγωνιστικό χώρο για να μπορέσει να αναλάβει εκείνος τα ηνία του παιχνιδιού, καθώς υπερτερεί σε φυσική κατάσταση και εναλλακτικές λύσεις. Θεωρητικά έστω..

Η ΑΕΚ το ήθελε περισσότερο, κέρδισε όλες τις ατομικές μονομαχίες, τα μαρκαρίσματα έβγαζαν νικητή παίκτες του Μανόλο Χιμένεθ και ορισμένα από αυτά εκτός από καθοριστικά για την εξέλιξη του αγώνα, ήταν εξοργιστικά και απροκάλυπτα, με πιο χαρακτηριστικό το δίδυμο Λάζαρου-Φιγκέιρας. Ο Έλληνας μέσος δεν συνάντησε ούτε δευτερόλεπτο αντίσταση από τον πρώην αμυντικό της Σεβίλης, ενώ τη σκυτάλη πήρε και ο Λιβάγια που στην κυριολεξία έκαναν «πάρτι» στη μεριά του. Να τονίσουμε εδώ πως, ο Φιγκέιρας προτιμήθηκε σαν πιο έμπιστη λύση από Κούτρη και Μίλιτς, παρά το γεγονός πως δεν είναι καν αριστερό μπακ.

Το τελικό 3-2 έφερε «χαμόγελα» στους πρωτοπόρους της βαθμολογίας, ανακούφιση και ελπίδα πως φέτος είναι η χρονιά της ΑΕΚ! Από την άλλη, έφερε γκρίνια, απογοήτευση, θυμό, προβληματισμό, όχι μόνο για την ήττα, αλλά για τον τρόπο που αυτή επήλθε αλλά κυρίως για την μέτρια έως κακή εμφάνιση της ομάδας.

Οι πρώτοι που την «πλήρωσαν», όπως πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ο προπονητής και ο τερματοφύλακας. Ο Στέφανος Καπίνο, παρά τις άσχημες εμφανίσεις του, κακώς (κατά τη γνώμη μου), «υποβιβάστηκε» στην δεύτερη ομάδα και τέθηκε εκτός αποστολής για το παιχνίδι με την Γιουβέντους. Σαφέστατα, το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης το έχει ο προπονητής. Το κλίμα για τον Μπέσνικ Χάσι ήταν ήδη βαρύ και εκείνος φρόντισε με το ανύπαρκτο «διάβασμα» του αντιπάλου και την στελέχωση της 18άδας και της 11άδας, να επιβεβαιώσει τις φήμες περί σύντομης θητείας στους Πειραιώτες. Λάθος νοοτροπία, λάθος παίκτες σε λάθος θέσεις, λάθος αλλαγές και λάθος «κολλήματα» σε παίκτες και τακτικές.

Οι κριτικές από τους πάντες πλέον είναι λογικότατες. Με τον Χάσι είδαμε: Ρομαό και Ταχτσίδη στόπερ, Φιγκέιρας αριστερό μπακ, Κούτρη από βασικό,ούτε καν στην αποστολή, Μίλιτς (μεταγραφή από Φιορεντίνα), εκτός ομάδας και λίστας στο Τσάμπιονς Λιγκ, Μάριν αριστερό χαφ, παρέα στην 11άδα με τον Φορτούνη, Ανσαριφάρντ εκτός ομάδας, εμμονή με παίκτες ντεφορμέ, όπως Καρσελά και έλλειψη εμπιστοσύνης σε παίκτες φορμαρισμένους όπως Πάρντο, απομάκρυνση από την ομάδα τριών από τους καλύτερους Έλληνες του περασμένου πρωταθλήματος με τον Πανιώνιο, (Γιαννιώτης ελεύθερος, Ρισβάνης-Σιώπης δανεικοί).

Ο Τάκης Λεμονής, στην τέταρτη θητεία του στους «ερυθρόλευκους», σαν άλλος Γιώργος Γεωργιάδης στον ΠΑΟΚ ή Γιάννης Μιχαλήτσος στον Άρη, ακόμα και Λουκάς Καραδήμος στην Καλλιθέα, “στρατιώτης” δηλαδή της αγαπημένης του ομάδας, αναμένεται να ρίξει το βάρος στην ψυχολογία των παικτών και να τους δείξει πως κανένας δεν έχει σίγουρη την θέση του στην ομάδα, αν δεν το αποδείξει στο γήπεδο. «Μαγικό ραβδάκι» δεν υπάρχει, δεν θα αλλάξουν όλα σε μια μέρα. Όλοι όμως, θα έχουν τις ευκαιρίες τους, όπως ο ίδιος παραδέχθηκε και περαιτέρω εξελίξεις αναμένονται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τον Γενάρη…