Ο πρώτος οργανωμένος διεθνής διαγωνισμός χειμερινών αθλημάτων εισήχθη μόλις πέντε χρόνια μετά τη γέννηση των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων το 1896. Αυτός ο διαγωνισμός, οι σκανδιναβικοί αγώνες, περιελάμβανε μόνο αθλητές από τις σκανδιναβικές χώρες και διεξήχθη κάθε τέσσερα χρόνια στη Σουηδία , ξεκινώντας από το 1901. Το πατινάζ συμπεριλήφθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες για πρώτη φορά στους καλοκαιρινούς το 1908 στο Λονδίνο, αν και δεν πραγματοποιήθηκε μέχρι τον Οκτώβριο, τρεις μήνες περίπου μετά την ολοκλήρωση των άλλων αγώνων. Ο μεγάλος Ulrich Salchow (Σουηδία) κέρδισε το πρώτο ολυμπιακό χρυσό μετάλλιο στους άνδρες, ενώ η Βρετανίδα skater Madge Cave Syers κατέλαβε τον πρώτο χρυσό στις γυναίκες και κέρδισε το χάλκινο στην κατηγορία των ζευγαριών μαζί με τον σύζυγό της Edgar Syers. Η Anna Hübler και ο Heinrich Burger της Γερμανίας κέρδισαν το χρυσό μετάλλιο.

Το 1911, ο Count Eugenio Brunetta d’Usseaux, μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (IOC) από την Ιταλία, πρότεινε ότι η Σουηδία πρέπει είτε να συμπεριλάβει χειμερινά αθλήματα στους Ολυμπιακούς του 1912 στη Στοκχόλμη, είτε να πραγματοποιήσει ξεχωριστούς χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες την ίδια χρονιά. Η Σουηδία, ανησυχώντας ότι μια τέτοια κίνηση θα έθετε σε κίνδυνο τους Σκανδιναβικούς Αγώνες, αρνήθηκε. Η Γερμανία υποστήριξε τα σχέδια για την διοργάνωση ενός διαγωνισμού χειμερινών εκδηλώσεων στις αρχές του 1916 ως μέρος των Αγώνων της 6ης Ολυμπιάδας που προγραμματίστηκαν για το Βερολίνο αργότερα εκείνο το έτος. Το ξέσπασμα του Α ‘Παγκοσμίου Πολέμου το 1914 προκάλεσε την ακύρωση των Ολυμπιακών Αγώνων του Βερολίνου και έκανε το ζήτημα των Χειμερινών Αγώνων ενοχλητικό.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920 στην Αμβέρσα του Βελγίου, οι αθλητές αγωνίστηκαν  στο πατινάζ και χόκεϊ επί πάγου, παρά τις συνεχιζόμενες διαμαρτυρίες των σκανδιναβικών χωρών. Τα σκανδιναβικά έθνη κυριάρχησαν στο πατινάζ. Οι Σουηδοί αθλητές Magda Julin και Gillis Grafström κέρδισαν τους αγώνες των γυναικών και ανδρών, αντίστοιχα, ενώ οι Ludovika Jakobsson και Walter Jakobsson της Φινλανδίας κέρδισαν στην κατηγορία των  ζευγαριών. Μια άλλη Σουηδέζα σκέιτερ, η Svea Norén, κέρδισε το ασήμι στα γυναικεία singles, ενώ οι Νορβηγοί κατέλαβαν το ασήμι στα γεγονότα των ανδρών και των ζευγαριών, καθώς και το χάλκινο στο singles των ανδρών. Μόνο η βρετανική ομάδα και η αμερικανική Theresa Weld, που κέρδισαν τα χάλκινα μετάλλια σε ζευγάρια και singles των γυναικών, αντίστοιχα, σταμάτησαν την κυριαρχία των Σκανδιναβών. Ο Καναδάς κατέλαβε το χρυσό μετάλλιο στο χόκεϊ επί πάγου, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να κερδίζει το ασημένιο και την Τσεχοσλοβακία  το χάλκινο.

Δύο χρόνια αργότερα επετεύχθη συμφωνία για τον εορτασμό μιας Διεθνούς Εβδομάδας Χειμερινών Αθλημάτων που έχει κυρωθεί από τη ΔΟΕ. Διεξήχθη στο Chamonix της Γαλλίας, από τις 25 Ιανουαρίου έως τις 4 Φεβρουαρίου 1924, και ήταν τεράστια επιτυχία. Η Νορβηγία κατέκτησε το τραπέζι μετάλλων με συνολικά 17 και οι σκανδιναβικές χώρες, οι οποίες κατέλαβαν συνολικά 28 από τα 43 μετάλλια που απονεμήθηκαν, έριξαν τις προηγούμενες αντιρρήσεις τους. Το επόμενο έτος, η ΔΟΕ τροποποίησε το χάρτη για να δημιουργήσει ξεχωριστούς χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Οι Αγώνες που διοργανώθηκαν στο St. Moritz της Ελβετίας το 1928 ονομάστηκαν επίσημα οι δεύτεροι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες

Από το 1928 οι Χειμερινοί Αγώνες πραγματοποιήθηκαν κάθε τέσσερα χρόνια το ίδιο ημερολογιακό έτος με τους θερινούς αγώνες. Το 1986 οι αξιωματούχοι της ΔΟΕ, ανταποκρινόμενοι στις ανησυχίες για το αυξανόμενο κόστος και τις υλικοτεχνικές επιπλοκές των Ολυμπιακών Αγώνων, ψήφισαν να αλλάξουν το χρονοδιάγραμμα. Μόνο δύο χρόνια χώρισαν τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Το 1992 στο Albertville της Γαλλίας και τους Αγώνες του 1994 στο Lillehammer της Νορβηγίας. Στη συνέχεια, οι χειμερινοί και καλοκαιρινοί αγώνες είχαν μια διαφορά δύο χρόνων.

Οι Χειμερινοί Αγώνες εξελίχθηκαν από την ίδρυσή τους. Έχουν προστεθεί αθλήματα από τα πέντε αρχικά που ήταν και μερικά από τα πιο δημοφιλή είναι το αλπικό σκι, το Luge, το short track speed skating, το freestyle skiing, το skeleton, και το snowboarding, τα οποία έχουν κερδίσει μόνιμη θέση στο Ολυμπιακό πρόγραμμα. Κάποια άλλα, συμπεριλαμβανομένου του curling και του bobsleigh, είχαν διακοπεί και αργότερα επαναεντάχθηκαν στο πρόγραμμα. Άλλα έχουν διακοπεί μόνιμα, όπως η στρατιωτική περιπολία, αν και μετατράπηκε στο λεγόμενο δίαθλο. Άλλα, όπως το σκι ταχύτητας, το bandy και το skijoring, ήταν αθλήματα επίδειξης  αλλά ποτέ δεν ενσωματώθηκαν ως ολυμπιακά αθλήματα.

Η άνοδος της τηλεόρασης ως παγκόσμιου μέσου επικοινωνίας ενίσχυσε το προφίλ των Αγώνων. Προέκυψε εισόδημα μέσω της πώλησης δικαιωμάτων εκπομπής και διαφήμισης, η οποία κατέστη κερδοφόρα για τη ΔΟΕ. Αυτό επέτρεψε σε εξωτερικά συμφέροντα, όπως τηλεοπτικές εταιρείες και εταιρικούς χορηγούς, να ασκήσουν επιρροή. Η ΔΟΕ χρειάστηκε να ασχοληθεί με διάφορες επικρίσεις, εσωτερικά σκάνδαλα, χρήση φαρμάκων που ενισχύουν την απόδοση των Χειμερινών Ολυμπιονικών, καθώς και πολιτικό μποϊκοτάζ αυτών. Τα έθνη έχουν χρησιμοποιήσει τους χειμερινούς (καθώς και τους καλοκαιρινούς) αγώνες για να διακηρύξουν την ανωτερότητα των πολιτικών τους συστημάτων.

Οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες έχουν φιλοξενηθεί σε τρεις ηπείρους από έντεκα διαφορετικές χώρες. Διεξήχθησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες τέσσερις φορές (1932, 1960, 1980, 2002), στη Γαλλία τρεις φορές (1924, 1968, 1992)  και στην Αυστρία (1964, 1976), Καναδά (1988, 2010), Ιαπωνία (1972, 1998), Ιταλία (1956, 2006), Νορβηγία (1952, 1994) και Ελβετία (1928, 1948). Επίσης, οι Αγώνες διεξήχθησαν στη Γερμανία (1936), στη Γιουγκοσλαβία (1984) και στη Ρωσία (2014) μία φορά. Η ΔΟΕ επέλεξε την Pyeongchang της Νότιας Κορέας για να φιλοξενήσει τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς του 2018 και το Πεκίνο της Κίνας για να φιλοξενήσει τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς του 2022. Από το 2017 καμία πόλη στο νότιο ημισφαίριο δεν είχε υποβάλει αίτηση για να φιλοξενήσει τους αγώνες που εξαρτώνται από τον κρύο καιρό, οι οποίοι πραγματοποιούνται τον Φεβρουάριο στο ύψος του καλοκαιριού του νότιου ημισφαίριου.

Από το 2017, δώδεκα χώρες – Αυστρία, Καναδάς, Φινλανδία, Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία, Ουγγαρία, Ιταλία, Νορβηγία, Πολωνία, Σουηδία, Ελβετία και Ηνωμένες Πολιτείες – έχουν στείλει αθλητές σε όλους τους χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Έξι από αυτές, η Αυστρία, ο Καναδάς, η Φινλανδία, η Νορβηγία, η Σουηδία και οι Ηνωμένες Πολιτείες, έχουν κερδίσει μετάλλια σε κάθε χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες και μόνο ένας, οι Ηνωμένες Πολιτείες  έχει κερδίσει χρυσό σε κάθε διοργάνωση. Η Νορβηγία είναι πρώτη στα μετάλλια ιστορικά. Στην Γερμανία και την Ιαπωνία  κατά καιρούς τους έχουν απαγορεύσει να συμμετάσχουν στους Αγώνες.

Επίσης την ίδια χρονιά μετά τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς διεξάγονται και οι παραολυμπιακοί αγώνες στο ίδιο κράτος που διεξάγονται οι Χειμερινοί, όπως γίνεται και με τους θερινούς.

Δεδομένης της επέκτασής τους, έχει προκύψει η ανάγκη για ένα πολύ συγκεκριμένο σύστημα ταξινόμησης. Αυτό το σύστημα έχει επίσης προκαλέσει διαμάχες και ήταν προάγγελος για πολλές εξαπατήσεις. Οι χειμερινοί παραολυμπιακοί έχουν επίσης καταδικαστεί για τη χρήση στεροειδών και άλλων μορφών εξαπάτησης μοναδικές , εις βάρος των αθλητών, οι οποίες έχουν μολύνει την ακεραιότητα των Αγώνων.

Τα αθλήματα των παραολυμπιακών είναι τα: Αλπικό σκί, χόκει επί πάγου, Δίαθλο, έλκηθρο, cross-country skiing, snowboarding, curling σε αμαξίδιο και αγωνιστικό έλκηθρο στον πάγο.

 

https://www.youtube.com/watch?v=62tlEQ2Zelw

Επιμέλεια: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΝΔΡΕΚΑΣ