Και πάλι μπορούν να ειπωθούν πολλά. Περί διαφοράς κινήτρου και ρόστερ, αφού η Ρεάλ ήταν ανέτοιμη, με 2-3 παίκτες σε κακή κατάσταση και κάποιους μη διαθέσιμους. Ακόμα και μια ήττα με διαφορά μέχρι -11 ήταν… εντός προγράμματος, κατά κάποιον τρόπο. Όμως αυτό που γίνεται με την ομάδα του Πειραιά είναι ιδιαίτερο. Όχι φέτος, αλλά την τελευταία τετραετία τουλάχιστον. Όταν η κατάσταση φτάνει στο απροχώρητο, σε παιχνίδια “do or die”, αυτή η ομάδα αναζωογονείται. Είναι πραγματικά σαν μια “αρρώστια” που πλέον έχει εισχωρήσει στο DNA της. Σαν να τρέφεται και να γιγαντώνεται από τα προβλήματα, το άγχος , την αβεβαιότητα και την αμφισβήτηση. Τα νορμάλ πράγματα και ο “μέσος όρος” δεν είναι για αυτήν. Με αρκετή δόση υπερβολής, μπορούμε να πούμε πως έχασε τρία μας με Ζαλγκίρις και Μπάμπεργκ για να βάλει… αλατοπίπερο στον όμιλο. Και να την τώρα, κάνει πλάκα στη Ρεάλ Μαδρίτης…

Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι ο Ολυμπιακός στηρίχτηκε σε τρεις άξονες. Τους “πρωταγωνιστές” Έλληνες, τους “δυναμικούς” ξένους και τον Σφαιρόπουλο. Οι Έλληνες είναι αυτοί που έκαναν τη δουλειά. Άστοχος (2/10 εντός παιδιάς) ο Σπανούλης, αλλά έπαιξε έξυπνα. Μοίρασε 6 ασίστ και πέτυχε 18 πόντους (12/16 βολές), έχοντας 8 (!) κερδισμένα φάουλ. Εκνευριστικά σταθερός ξανά ο Πρίντεζης με 17 πόντους και 8 ριμπάουντ. Φοβερή ενέργεια κατέθεσε στο παρκέ ο Παπανικολάου τρέχοντας καλά την μπάλα και θυμίζοντας τον παλιό καλό Κώστα. Αλλά ο παράγοντας “Χ” της αναμέτρησης ήταν ο εορτάζων Βαγγέλης Μάντζαρης: 18 πόντοι (6/6 τρίποντα), 5 ριμπάουντ και γενικά πολύ καλή άμυνα και πίεση πάνω στα αντίπαλα γκαρντ από τον αναγεννημένο τον τελευταίο καιρό παίκτη.
Από την άλλη, οι Αμερικανοί έδωσαν δύναμη και αθλητικότητα που έλειπε από την αρχική πεντάδα.

Χαρακτηριστικό ότι η διαφορά άνοιξε με τον Ολυμπιακό να χρησιμοποιεί τρεις γκαρντ με Όντομ και Χάκετ και τον Χάντερ στο “5”. Οι αντίπαλοι υπέφεραν σε κάθε κατοχή. Μάτωναν να βάλουν καλάθι και η πιεστική άμυνα τους “χάλασε” το μυαλό. Ενδεικτικό και οι τεχνικές ποινές που χρεώθηκαν νωρίς σε κάποια φάση της αναμέτρησης. Ο Σφαιρόπουλος έκανε καλό ροτέισον διατηρώντας την ομάδα με καθαρό μυαλό στην επίθεση και γρήγορα πόδια στην άμυνα. Και όσο δεν έτρωγε πόντους πίσω, τόσο πιο ελεύθερα έπαιζε στην επίθεση. Δεν ήθελε και πολύ λοιπόν για να διαμορφωθεί το τελικό 99-84, με τον Ολυμπιακό να καλύπτει το -12 του πρώτου αγώνα και να βρίσκεται σε τετραπλή πλέον ισοβαθμία με Ρεάλ, Μπαρτσελόνα και Μπάμπεργκ. . Πλέον έχει ξανά την μοίρα στα χέρια του. Δυο νίκες και… ραντεβού στα νοκ άουτ. Τότε κανένας δεν μπορεί να κοιμάται ήσυχος έχοντας απέναντι του τους Πειραιώτες.