13:17, 20/05/2016 | Συντάκτης: Νίκος Πολιουδάκης

Γιώργο, σου βγάζω το καπέλο…

Σήμερα, ο Γιώργος Πρίντεζης αποχαιρέτησε επισήμως τον άνθρωπο, που μαζί με τη μητέρα του τον έφεραν στον κόσμο.

Πέτυχε συνολικά 17 πόντους. «Κρατούσε» τον Ολυμπιακό στον πρώτη κάκιστη περίοδό του, που έληξε με σκορ 15-24 (το 2-0, το 6-11, το 8-13, το 13-20, το 15-23 ήταν δικά του, κοινώς οι 10 από τους 15 πόντους της ομάδας του). Σημείωσε σε λήξη της επίθεσης με τρίποντο το 72-72 (πριν το 74-72 από τον επίσης κορυφαίο Ματ Λοτζέσκι), όταν η πρώτη ισοπαλία μεταξύ των δύο διεκδικητών του τίτλου είχε υπάρξει μόλις στην αρχή του αγώνα και το 4-4, με τους γηπεδούχους να κυνηγούν από τότε τον ΠΑΟ. Μα μέσα του πονούσε…

Όταν καθόταν στον πάγκο, τα μάτια του τα έλεγαν όλα. Η κερκίδα τον εμψύχωνε διαρκώς, αλλά ο ίδιος είχε ήδη αρκετή ψυχή και πόνο μαζί της. Τα μάτια ποτέ δε λένε ψέματα και ειδικά σε περιπτώσεις, όπως αυτή που περνά ο Έλληνας φόργουορντ, αναμφισβήτητα, όχι μόνο από χτες, αλλά όσο καιρό έζησε την άσχημη οικογενειακή του περιπέτεια.

Σήμερα, ο Γιώργος Πρίντεζης αποχαιρέτησε επισήμως τον άνθρωπο, που μαζί με τη μητέρα του τον έφεραν στον κόσμο. Έτσι, χτες, είχε κάθε δικαίωμα να μη αγωνιστεί και όμως επέλεξε να πάρει μέρος στο καίριο ματς. Όχι γιατί είναι ο τέλειος επαγγελματίας, όχι γιατί σκέφτηκε τα φράγκα που παίρνει και θέλει να τα τιμήσει μέχρι… δεκάρας, όχι γιατί δε θα μπορούσε να λείψει από έναν τελικό με τον «αιώνιο», που προσφέρει πάντα ασύγκριτες δάφνες σε περίπτωση νίκης.

Ο Γιώργος απλώς επέλεξε να πνίξει -όσο είναι δυνατόν- τον πόνο του, κάνοντας με πάθος αυτό που ξέρει καλά. Να παίξει δηλαδή μπάσκετ, να βοηθήσει την ομάδα του και σίγουρα να τιμήσει με την παρουσία του στο παρκέ τον, μόλις εκλιπόντα,  πατέρα του, ο οποίος δεν τον έβλεπε πλέον μέσα από το γήπεδο ή  από την τηλεόραση.

Μες στο παρκέ χτες, σα να μη συνέβαινε τίποτα για τον Έλληνα άσο, θυμίζοντας τον απτόητο παικταρά της Πόλης και των άλλων σημαντικών στιγμών του στο Λιμάνι, ξεδιπλώνοντας το ταλέντο του, συνάμα πάντα με την θέλησή του να τα δίνει… όλα! Τον παθιασμένο Πρίντεζη του παρκέ, ερχόταν να διαδεχθεί ο αξιοπρεπής, με… γεμάτα έκφραση «ανέκφραστα» μάτια και χείλη, Γιώργος, γιος του Ιωσήφ Πρίντεζη, στον «ερυθρόλευκο» πάγκο. Με καντάρια αξιοπρέπειας και με βουβή, ανείπωτη θλίψη…

Γιώργο Πρίντεζη, από τη μεριά μου, σου βγάζω το καπέλο για τη χτεσινή σου παρουσία, ακόμη και αν έβαζες δύο ή και καθόλου πόντους (μα δε γινόταν να μην έβαζες) αγωνιζόμενος στο πιο δύσκολο ματς της χρονιάς, μέχρι το επόμενο.  Γιατί, αν αυτό ήταν το δυσκολότερο ματς ως τώρα της ομάδας σου για τη σεζόν 2015-2016, για σένα ήταν το δυσκολότερο της ζωής σου. Και από αυτό, τρόπον τινά, αν και «χαμένος», βγήκες νικητής, κάνοντας περήφανο -ξανά- τον ταλαιπωρημένο πατέρα σου, που «έφυγε» από καρκίνο (νισάφι πια με την «επάρατη νόσο», έχει όνομα η κωλοαρρώστια, πούστη καρκίνο τον λένε).

Κλείνοντας, σου ζητώ συγγνώμη (αν πέσει ποτέ στα μάτια σου το παρόν κείμενο), που θα μπορούσες δικαιωματικά να πεις πως κι εγώ, πέραν των άλλων ΜΜΕ από χτες το μεσημέρι, καπηλεύομαι τον πόνο σου για να γεμίσω γραμμές και να κερδίσω «views». Πίστεψε με, απλώς ξέρω πολύ καλά τι περνάς και γράφω σχεδόν μαζοχιστικά τη δεδομένη στιγμή. Σου εύχομαι απλώς να βγεις ακόμη πιο δυνατός από αυτό και να είσαι γερός να τον θυμάσαι…

*Η φωτό του κειμένου δεν είναι φυσικά από χτες, αλλά από περισσότερο χαρούμενες στιγμές του Έλληνα διεθνή με τα ερυθρόλευκα…

Νίκος Πολιουδάκης

Όσο για το "ποιος είμαι"... Τσέκαρε στην "επαναστατική" μας ομάδα (SREVOLUTION TEAM) και θα δεις... Γιατί δεν είμαι μόνος μου...